شمارهٔ ۱۶۸
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی موضوعاتی چون خودشناسی، فقر معنوی و ترک خودخواهی می‌پردازد. شاعر به ما می‌گوید که باید از خود گذر کنیم و به عمق وجودی و حقیقتی بالاتر از خود بپردازیم. او می‌گوید که انسان‌ها مانند آب آشفته‌ای هستند که در جستجوی چیزی معنا دار می‌گردند، اما پشیمانی در این جستجو وجود دارد. تنها راه رسیدن به درک و وصال حقیقت، ترک خود و رهایی از خودخواهی است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که برای رسیدن به مقام والای معنوی، باید از تعلقات دنیوی و خودپرستی دست برداریم.
سبو بشکن که آبی، نی سبوییز خود بگذر که دریایی، نه جویی
هوش مصنوعی: شکستن سبو به معنی رها کردن محدودیتهاست و این توصیه می‌کند که از قید و بندها آزاد شده و به جریان زندگی بپردازیم. زندگی و تجربهای عمیقتر از آنچه که در اختیار داریم، فراتر است و باید به آنها دست پیدا کنیم.
سفر کن از من و مایی که ماییگذر کن از تو و اویی که اویی
هوش مصنوعی: از من و ما دور شو و به سفر برو، زیرا ما هم گذر خواهیم کرد از تو و او که اوست.
چرا چون آس گرد خود نگردی؟چو آب آشفته، سرگردان چو جویی
هوش مصنوعی: چرا مانند یک دایره نمیچرخانی به دور خودت، مانند آبی که به هم ریخته و سرگردان است؟
پشیمانی بود در هرزه‌گردیپشیمانی بود در سو‌به‌سویی
هوش مصنوعی: در هر قدمی که در زندگی بدون هدف و بیمناسبت برداشته شود، حسرت و پشیمانی وجود دارد. همچنین در جستجوی بیهدف و بیدقت به سمت اینسو و آنسو، باز هم همان احساس پشیمانی همراه انسان است.
تو باری از خود اندر خود سفر کنبه گرد عالم اندر چند پویی؟
هوش مصنوعی: تو باید در درون خود سفر کنی و به جستجوی معانی در جهان اطراف بپردازی، به گونهای که در این مسیر، خودت را پیدا کنی و از تجربیات و زیباییهای دنیا بهرهمند شوی.
ز خود او را طلب هرگز نکردیاگر چه سال‌ها در جست‌جویی
هوش مصنوعی: اگر به دنبال خودت نباشی، هرگز او را نخواهی یافت، حتی اگر سال‌ها در تلاش باشی.
که‌را می‌بینی و از خود نپرسیکه‌را گم کرده، آخر نگویی؟
هوش مصنوعی: اگر کسی را عزیز میداری، چرا از خودت نمیپرسی که آخرین خوبی که گم کردهای چیست؟
کلاه فقر را بر سر نیابیمگر وقتی که ترک سر بگویی
هوش مصنوعی: برای اینکه به فقر خود اعتراف کنی و آن را بپذیری، باید از غرور و خودبزرگبینی دست بکشی.
کجا بر کوی او رفتن توانی؟که طفلی در پی چوگان و گویی
هوش مصنوعی: کجاست آن محلی که بتوانی به دیدار او بروی، در حالی که مانند کودکی در پی توپ بازی هستی و درگیر مشغولیتهای کوچک و بیاهمیت؟
تو یک‌رو شو که آیینه چو طومارسیه‌رو گردد آخر از دورویی
هوش مصنوعی: اگر صاف و صادق باشی، در نهایت حقیقت آشکار میشود. دروغی که بر زبان میآوری مثل رازهایی است که در دل نگه میداری و دیر یا زود خودش را نشان میدهد.
نصیب ای مغربی از خوان وصلشنیابی تا که دست از خود نشویی
هوش مصنوعی: ای مغربی، تو تا زمانی که از خودخواهی و خودپرستی دست برنداری، نمیتوانی از خوان وصال او بهرهمند شوی.