شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مراسمی در نزدیکی خرابات (محل تجمع مغان و شرکت در شادی‌ها) اشاره دارد. او خود را به پای پیر مغان می‌سپارد و از جام او پیوسته می‌نوشد. او احساس می‌کند که با نوشیدن باده، مست و شاعری خواهد شد و در این حال خود را از حالت عادی به حالت دیگری منتقل می‌کند. این متن به شیفتگی و شوق به باده‌نوشی و تاثیر آن بر روح و جان انسان پرداخته است.
سر بخرابات مغان در نهمدر قدم پیر مغان سر نهم
هوش مصنوعی: به خرابات (محل گردهمایی مغان) میروم و در حضور پیر مغان به زمین میفرویم؛ نشان از احترام و ارادت به آن شخصیت محترم دارم.
در قدم پیر مغان در نهموز کف او جام پیاپی کشم
هوش مصنوعی: من در کنار پیر مغان قدم میزنم و از دست او جامی را به طور مداوم مینوشم.
چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست ازو
هوش مصنوعی: اگر شراب بنوشم، مست میشوم، اما از این مستی به حالت عادی باز نمیگردم. این حالتی است که تنها با نوشیدن شراب به وجود میآید.