شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که هیچ کسی نیست که راهی به سوی تو داشته باشد و در نبود عشق تو، همه چیز بی‌فایده است. همچنین اشاره می‌کند که حتی یک ذره از ذرات جهان را نمی‌توان پیدا کرد که در دلش عشق و محبت تو وجود نداشته باشد. بدین ترتیب، اهمیت و جایگاه عشق در زندگی انسان‌ها را به تصویر می‌کشد.
کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبی‌مستی او سنگ و گل و کاهی نیست
هوش مصنوعی: هیچکس نیست که به سوی تو راهی داشته باشد؛ هر کس که در حال بیداری است، سنگ، گل، و کاه است.
یک ذرّه ز ذرات جهان نتوان یافتکاندر دل او ز مهر تو ماهی نیست
هوش مصنوعی: هیچ ذرهای از ذرات جهان را نمی‌توان یافت که در دل آن ذرهای از عشق و محبت تو وجود نداشته باشد.