شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، poet به بیان جایگاه انسان و ارتباط او با خداوند می‌پردازد. او تاکید می‌کند که ما خود دنیایی از معانی و صفات الهی هستیم و به نوعی گنجینه‌ای از قدرت و علم الهی به شمار می‌آییم. همچنین، به خواست و طلب انسان‌ها از خدا اشاره کرده و می‌گوید اگر کسی به دنبال اسم اعظم و حقیقت الهی است، باید به ما توجه کند، زیرا ما خود تجلی‌گر آن حقیقت هستیم.
گنجی که طلسم اوست عالم ماییمذاتی که صفات اوست آدم ماییم
هوش مصنوعی: ما خود گنجینه‌ای هستیم که موجودیت و وجود ما به رمز و رازهایی وابسته است. آنچه ما را شکل میدهد و به ما صفات میبخشد، در واقع مربوط به ذات و وجود آدمی است.
ای آنکه تویی طالب اسم اعظماز ما مگذر که اسم اعظم ماییم
هوش مصنوعی: ای کسی که به دنبال نام بزرگ الهی هستی، از ما دور نشو، زیرا ما خود همان نام بزرگ هستیم.