شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به رابطه عابد (پرستنده) و معبود (پرستیده) اشاره می‌کند و می‌گوید که تو هم عابد هستی و هم معبود. به این معنا که هر کسی که به پرستش مشغول است، در حقیقت وجود تو را می‌پرستد و تو خود موجود حقیقی هستی. در واقع، هر عابدی برای پرستش خود نیاز به وجود معبود دارد و آن وجود، تو هستی.
در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی
هوش مصنوعی: در میان تمام جلوهها و شکلها، تو خود عبادتکننده و مورد عبادت هستی، زیرا که هم در حال سجدهای و هم مورد سجده قرار میگیری.
زان روی که هر که عابد و معبود استموجود یقین بدان که موجود تویی
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه هر کسی که عبادت می‌کند و هر که مورد پرستش است، وجود واقعی را دارد، باید بدانیم که وجود واقعی تو هستی.