بخش ۴۱ - در ختم کتاب
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه از شعر خود با شکرگزاری به پیشگاه خداوند و امام حسین (ع) اشاره می‌کند. او از تحمل رنج‌ها و غم‌ها سخن می‌گوید و آرزوی پذیرش آثارش را از سوی فرزند پیامبر دارد. شاعر خود را در موقعیتی می‌بیند که نیاز به عفو و رحمت دارد و به عبودیت و نادانی خود اعتراف می‌کند. او به امام حسین (ع) و خداوند دعا می‌کند که از او درگذرد و از او محافظت کنند. این شعر به نام "مشکین ختام" در سال ۱۳۰۹ هجری قمری به پایان رسیده است.
شکر للّه کاین شکسته خامه‌امسر ببرد این چامهٔ غم‌نامه‌ام
هوش مصنوعی: سپاس خدا را که این قلم شکستهام، این غم‌نامه‌ام را به پایان رساند.
چشم آن دارم که فرزند رسولبر نهد این چامه را خط قبول
هوش مصنوعی: من امید دارم که فرزند پیامبر پذیرا و قبول کند این شعر را.
حق پذیرفت از شبان مهمانی اششیر پیش آوردن از نادانی اش
هوش مصنوعی: حق از شبانی میپذیرد که در مهمانیاش شیر را به خاطر نادانیاش به میدان میآورد.
من شبان موسیم، وین چامه شیرجای عفو است ای شه پوزش‌پذیر
هوش مصنوعی: من چو شبان موسی هستم و این شعر مانند نغمهای است که شایستهی بخشش است، ای پادشاهی که میتوانی عذرخواهی کنی.
دست من گیر ای شه آزاده‌امکه من از مادر حسینی زاده‌ام
هوش مصنوعی: ای پادشاه آزادگان، دست مرا بگیر که من از مادر حسینی به دنیا آمدهام.
گر کبایر ور صغایر کرده‌امبرمگیر از روی عصیان پرده‌ام
هوش مصنوعی: اگر اشتباهات بزرگی یا کوچکی از من سر زده، لطفاً به خاطر نافرمانیهای من پردهپوشی نکن.
تو سلیمانی من آن مرغ نحولاز من این پای ملخ می‌کن قبول
هوش مصنوعی: تو مانند سلیمان هستی و من مانند مرغی هستم که به تو وابستهام. از من، این پای ملخ را بپذیر.
رحم کن ای خواجه بر بی‌زادیمنامۀ من کن خط آزادیم
هوش مصنوعی: ای آقا، بر من که بیفرزند و بیچارهام رحم کن و نامهام را با خط زیبا بنویس.
بارالها ای کریم ذوالمننمگسل از دامان این شه دست من
هوش مصنوعی: ای خدای بخشنده و مهربان، دامن این پادشاه را از دست من مگیر.
بس که دلسوز آمد این نظم زدهآمد از هاتف به نام آتشکده
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی احساسی عمیق و دلسوزی سخن می‌گوید که از طریق نظم و کلام به ما منتقل میشود. ظاهراً پیامی از جهان یا یک الهام الهی به شکل شعری آمده که با نام "آتشکده" معرفی شده است. این آتشکده میتواند نمادی از روشنایی، عشق یا احساسات عمیق درونی باشد که به ما یادآوری می‌کند تا به احساسات و دغدغههای خود توجه کنیم.
شکر کاین منظومهٔ مشکین‌ختامدر هزار و سی‌صد و نُه شد تمام
هوش مصنوعی: خوشحالم که این مجموعه شعر زیبا در سال هزار و سی‌صد و نُه به پایان رسید.