شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این متن به توصیف عمیق و سختی‌های زندگی و جهان می‌پردازد. شاعر به دریایی از خون و ناپایداری اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که از این وضعیت بترسد. او هشدار می‌دهد که برخی از افراد (دونان) با ناپاکی دست و پنجه نرم می‌کنند و زندگی را برای دیگران دشوار می‌سازند. همچنین به جوانمردی و ارزش‌های انسانی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که زندگی کنار این افراد بی‌ارزش است. در نهایت، او به روزگاری پر از درد و رنج اشاره می‌کند که شبیه به افسانه‌های ترسناک است.
جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
هوش مصنوعی: جهان مانند دریایی پر از خون و رنج است و انتهای آن پیدا نیست. ای آب جو، از این دریا و طوفانش بترس!
مجو شیر ای پسر زینهار از این نامهربان مادرکه خون شوهران است اینکه می‌بینی نه پستانش
هوش مصنوعی: ای پسر، از این مادر بیرحم حذر کن؛ که او بهواقع، خون شوهرانش را میریزد. آنچه می‌بینی، نه دلسوزی و محبت است.
ندارد جز دونان بر سفرۀ این نانکور مهمانکشکه دارد آون از گردون و ناهار است مهمانش
هوش مصنوعی: بر سر سفرهی این مهمان نوازی که نانخوری بیمقدار دارد، تنها دوتا دانی حضور دارد و ناهار او از آسمان میرسد.
جوانمردان به دو نان منت دونان نمی‌ارزدجوانمردانه بگذر زین دونان و اهل بدونانش
هوش مصنوعی: جوانمردان به کسانی که درگاه دلشان پاک و بزرگوارند، نمینگرند بلکه به کسانی که از صفات خوب برخوردارند، احترام میگذارند. بنابراین، باید با بزرگواری و کرامت از افراد با نیتهای خوب یاد کرد و در کنار آنها زندگی کرد.
شب و روزش دو شهمار است و خود ضحاک و ماران استنمی‌بینی که مغز سر خورد پیوسته مارانش
هوش مصنوعی: شب و روزش دو حالت متضاد هستند و خود او همچون ضحاک و ماران میماند. آیا نمیبینی که مغز او به شکل مداوم تحت تأثیر و تسلط این ماران قرار دارد؟