شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ناپایداری و گذر زمان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که نه تیر به سمت کمان برمی‌گردد و نه روزگار جوانی دوباره به بازمی‌گردد. او هشدار می‌دهد که از لحظات جوانی نباید غافل شد، زیرا مانند شمعی که به راحتی با وزش هوا خاموش می‌شود، جوانی نیز سریعاً از بین می‌رود.
نه تیر رفته بسوی کمان فراز آیدنه روزگار جوانی که رفت باز آید
هوش مصنوعی: نه تیر پرتابشده به سوی کمان دوباره برمی‌گردد، و نه جوانی که از دست رفته است، دوباره بازمی‌گردد.
نعیم روز جوانی مده بدست هواکه شمع شب ز هوا زود در گداز آید
هوش مصنوعی: در دوران جوانی از فرصتها و لذتها به خوبی استفاده کن و اجازه نده که به سادگی از دست بروند، چرا که مانند شمعی هستی که با وزش باد زود ذوب می‌شود و از بین می‌رود.