بخش ۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عاشقانه‌ی عمیق و دردناک به طرز حماسی از شخصیت‌هایی همچون عباس و سکینه و همچنین از نهضت عاشورا سخن می‌گوید. نویسنده با تصویر سازی از جامی که شاه تشنه لبان (امام حسین) بود، بیان می‌کند که هر کس از آن نوشید، از غم رهایی یافت. عباس، به عنوان یک جنگجوی نامدار که همیشه در کنار امام حسین بود، با نوشیدن از این جام، دستش را خونین کرد. او در نبرد جانفشانی کرد و زمینی را که تحت فشار دشمن بود، ترک کرد. سکینه دختریست که در درد و رنج ناشی از این جدال، خوابش را به سختی می‌بیند، در حالی که دشمن در خواب مرگ خود غوطه‌ور است. شعر به حالت تسلیم، عشق و یادآوری از دین و فداکاری اشاره می‌کند و در نهایت بر دوستی و دشمنی تاکید می‌کند.
جامی که شاه تشنه‌لبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او
هوش مصنوعی: جامی که تشنه‌لبان در جستجوی آن بودند، هر کسی که از آن باده نوشید، از غم و اندوه خود رهایی یافت.
عباس نامدار که کس دست از او نبردچون خورد از آن پیاله به خون شُست دست از او
هوش مصنوعی: عباس نامی که هیچکس جرأت نکرد به او نزدیک شود، وقتی از آن پیاله نوشید، دیگر کسی دستش را از او نمیکشد.
افتاد نخل قامتش از پا نخورده آباز ضربتی که پشت امامت شکست از او
هوش مصنوعی: نخل بیپشتیبانیاش به زمین افتاد و آب هم از آسیبدیدگیای که به پشت رهبریاش وارد شد، نمیتواند او را بالا نگه دارد.
بی‌خواب شد سکینه و در خواب شد عدوچون خواب مرگ چشم جهان‌بین ببست از او
هوش مصنوعی: سکینه بی‌خواب و مضطرب شده، در حالی که دشمنش به خواب رفته است. در خواب مرگ، چشمهای بینا بسته شده و از او هیچ چیزی نمیبیند.
موجی به جنبش آمد و آبش ز سر گذشتابری به بارش آمد و از پا نشست از او
هوش مصنوعی: موجی به حرکت درآمد و آبش از سطح گذشت. ابری به سختی بارید و از شدت بارش زمین را خیس کرد.
تسلیم شاه تشنه‌لبان کرد با دو دستجامی که خورده بود شراب الست از او
هوش مصنوعی: تسلیم کردن شاهی که تشنه است، با دو دستی که جامی را به او میدهد، جامی که قبلاً شراب یادآوری گذشته را از آن نوشیده است.
چشمی به سوی دشمن و چشمی به روی دوستبگذشت ماند یاد به گیتی دو دست از او
هوش مصنوعی: چشمم به سمت دشمن و چشم دیگرم به سمت دوست بود، اما یاد او در دلم باقی ماند و دستانم از او دور شد.