بخش ۱۹ - ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف صحنه‌ای از نبرد و مرگ اکبر، پسر امام علی (ع) می‌پردازد. او تصویر می‌کند که پیکر شاه مدنی (اکبر) غرق در خون است و دره‌ی نجف به رنگ عقیق یمنی درآمده است. همچنین اشاره به کفن او به مانند پرده بادام دارد که بر تنش افتاده و گلگون است. در پایان، شاعر به کمین شکارچی اشاره می‌کند که در گوشه‌ای پنهان شده و به دنبال طعمه است. این اشعار به تصویرسازی عواطف و احساسات عمیق در خصوص جنگ و فقدان می‌پردازد.
آغشته بخون پیکر شاه مدنی بیندرۀ نجفی رنگ عقیق یمنی بین
هوش مصنوعی: پیکر شاه مدنی که به خون آغشته است، در درّهای است که رنگ عقیق یمنی را به خود گرفته است.
چون پردۀ بادام کفن در تن اکبرگلگون کفنی بنگر و گل پیرهنی بین
هوش مصنوعی: وقتی که پردهای از درخت بادام به عنوان کفن در تن اکبر قرار میگیرد، به گل سرخ رنگی توجه کن که همچون پیراهنی زیبا است.
هر گوشه کمین کرده بوی سخت کمانیصیاد خطائی و شکارش ختنی بین
هوش مصنوعی: در هر گوشه‌ای بوی خطر به مشام میرسد، گویی صیادی بیدقت در کمین نشسته و شکارش در دام افتاده است.