بخش ۴۸ - رباعی در آستان مقدس حضرت علی بن موسی علیه السلام گفته
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به درگاه شاه و معبود خود پناه می‌آورد و ابراز ندامت می‌کند. او به خاطر نافرمانی‌ها و گناهانش که ناشی از ضعف انسانیش بوده، خاضعانه از درگاه شاه طلب عفو می‌کند و با ادبیات احساساتی، فقر و نیاز خود را بیان می‌کند.
ای شاه بدرگهت پناه آوردمبر خاک درت روی سیاه آوردم
هوش مصنوعی: ای شاه، به درگاه تو پناه آوردم و سر به خاک درگاهت گذاشتم و با چهرهای تیره و شرم و خاکساری نزد تو آمدهام.
طاعت چو نبود بر بساط کرمتیکعمر بر هوا ره گناه آوردم
هوش مصنوعی: اگر اطاعت و بندگی نباشد، در سایه کرم و بزرگواری تو، یک عمر در راه هوا و هوس گام برداشتهام.