بخش ۶۱ - مدیحه من کلام آقامیرزا اسماعیل حجه الاسلام برادر نیرطاب ثراهما

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر صفات خداوند را توصیف می‌کند و می‌گوید که ذات پاک الهی همچون آینه‌ای است که جلوه‌های جلال او را نمایان می‌سازد. او اشاره می‌کند که نور الهی جان‌ها را زینت می‌بخشد و انسان‌ها در نزدیکی و دوری از او احساسات متضادی دارند. هرچند نزدیکی به خداوند در عالم باطن واضح و روشن است، اما در مقام ذات او، خیال انسان هرگز به درگاه او نمی‌رسد. شاعر به مخلوقات و روح‌ها اشاره می‌کند که همگی تحت تأثیر نور الهی هستند و در نهایت از یاری و نور الهی برای رهایی از جهان فانی و هدایتی که به انسان می‌رساند، صحبت می‌کند. او ابراز می‌دارد که همه چیز در این دنیا فانی است و اگر نور هدایت از خداوند نرسد، عالم به فساد می‌گراید. غم‌های دل نیز در پیشگاه او نیازی به بیان ندارند. در انتها، شاعر به ضعف انسانی و نیاز به خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او حاصل چهار عنصر است که به عشق و اشتیاق به خداوند منتهی می‌شود.