شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به بیان حال و روز خود می‌پردازد و به اهمیت عشق و ارتباط با خدا اشاره دارد. شاعر از گرفتاری‌ها و مشکلات زندگی سخن می‌گوید و به امید گشایش دل و روح انسانی خود است. او در مواجهه با دشواری‌ها به سجده و عبادت اشاره می‌کند و می‌فهمد که در نهایت، ارزش واقعی در فقر و زدودن از خودپرستی است. همچنین، بیانگر این نکته است که یادگیری و دانش کافی نیست و تنها عشق می‌تواند انسان را به سوی حقیقت و آرامش هدایت کند. در انتها، شاعر به اهمیت فهم اسرار زندگی و نزدیک شدن به خداوند اشاره می‌کند.
تا جان بتن آید بیا احوالپرس این خسته راتا دل گشاید برگشا آن پستهٔ لب بسته را
هوش مصنوعی: هر زمان که با من همراه میشوی، حال و احوال این دل شکسته را بپرس تا شاید اندکی از غم و ناراحتیام کاسته شود و در نهایت آن راز پنهان و درون بستهام را آشکار کنم.
آن سبزهٔ نورسته را تا دیدمی رستم زدینپیوسته خواهم سجده کردآن ابروی پیوسته را
هوش مصنوعی: من وقتی آن سبزهی جوان را دیدم که در دل دشت میبالد، به یاد رستم افتادم و پیوسته به خاطر زیبایی آن ابروی خوشرخ، سجده و احترام را بر خود واجب میدانم.
گرسوی مرغانم رهاسازدزدام از مهرنیستازرشک پرخواهدکشد این بال و پربشکسته را
هوش مصنوعی: اگر پرندگان گرسنهام را رها کنند، این از محبت نیست، بلکه به علت حسادت خواهد بود که بال و پر شکستهاش را خواهد کشید.
اززهد و تقوی مشکلم نگشود ومشکل میفروشبستاندوجامی دهداین صبحه بگسسته را
هوش مصنوعی: از زهد و تقوا نتوانستم به خواستهام برسم و مشکل من را حل نکرد. اما آن کسی که شراب میفروشد، در این صبحی که خوابم شکسته، به من جامی هدیه میدهد.
هرکیش و فن آموختم هر مشکلی کاندوختمسیلاب عشق آمد ببرد آن خوانده و دانسته را
هوش مصنوعی: هر دانشی را که یاد گرفتم و هر مشکلی را که حل کردم، در نهایت، سیلاب عشق همه آنچه را که آموختهام، با خود برد.
کالای دارائی کل جز در لباس فقر نیستپیوند باشد با خدا درویش از خود رسته را
هوش مصنوعی: ثروت واقعی فقط در ظاهری از فقر قابل مشاهده است و ارتباط درویش با خداوند به این معنی است که او خود را از دنیای مادی جدا کرده است.
پائین ترین مأوا بود اسرار فرق فرقداناز کاخ جان برخواسته برخاک او بنشسته را
هوش مصنوعی: پائینترین مکان، رازهای ستارههاست که از درون کاخ جان بیرون آمده و بر روی زمین نشسته است.