شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و رنج شاعر پرداخته و از محنت‌ها و آفات زندگی سخن می‌گوید. شاعر از قدرت و زیبایی محبوبش می‌گوید که توانسته آفات زندگی را دفع کند. او از ناامیدی و اندوه خود سخن می‌گوید و از ناصحان می‌خواهد که راهنمایی‌اش کنند. شعر به زیبایی محبوب و تاثیر آن بر احساسات شاعر تمرکز دارد و او را در جستجوی صلح و آرامش در می‌یابد. در نهایت، شاعر خواهان برخورداری از فهم و کرامت الهی است تا اسرار زندگی را برایش روشن کند.
کمان شد قامتم از بس کشیدم بار محنت‌هادلم صد چاک شد از بس که خوردم تیر آفت‌ها
هوش مصنوعی: به خاطر تحمل بار سنگین مشکلات و سختیها، قامت من همچون کمان خم شده است و دلم به شدت آسیب دیده و زخمی شده است از اینکه بارها با سختیها و آسیبهای زندگی مواجه شدهام.
سپند از انجم و مجمر ز مه هرشب از آن سوزدکه سارد از رخ خوب تو ایزد دفع آفت‌ها
هوش مصنوعی: هر شب از درخشش ماه و شعلههای آتش در مجمر، بویی خوش و دلانگیز منتشر میشود که به خوبی چهره تو، ای خدا، آفات و بلاها را از بین میبرد.
دهید ای ناصحان پندم ز هول حشر تا چندمدمی صدبار می‌بینم از آن قامت قیامت‌ها
هوش مصنوعی: ای ناصحان، تا کی میخواهید مرا از ترس روز قیامت نصیحت کنید؟ من بارها و بارها به عواقب آن روز فکر میکنم و سایهی آن قامت بزرگ را در ذهنم مجسم میکنم.
عجب دارم که صورت بست در مرآت آن صورتکه بتواند کشد با آن نزاکت عکس صورت‌ها
هوش مصنوعی: عجب است که چهرهای در آینه تجلی پیدا کرده که بتواند با آن ظرافت، تصویر صورت‌ها را به خوبی منعکس کند.
زنم هر لحظه اوراق کتاب دیده را برهمکه جز نقش تو گر جویم بشویم ز اشک حسرت‌ها
هوش مصنوعی: هر لحظه، به صفحات کتاب نگاه میکنم و آنها را ورق میزنم، اما فقط تصویر تو را در ذهن دارم و میخواهم از اشکهای حسرتی که به خاطر نبودنت ریختهام، رها شوم.
ز صهبای شهودش جرعهٔ ساقی کرامت کنکه بر اسرار روشن گردد اسرار کرامت‌ها
هوش مصنوعی: از نوشیدن جام حضورش، لطف و کرامت بگیر تا رازهایی که در دل کرامت‌ها نهفته است، برایت آشکار شود.