شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلتنگی و غربت خود سخن می‌گوید و در انتظار خبری از محبوبش است که به سفر رفته. او آرزو می‌کند که با رفتن به میکده‌ها، شاید بتواند از حال محبوبش آگاه شود. شاعر از صبا (هوا) می‌خواهد تا در مورد زلف‌های چین خورده محبوبش بپرسد و امید دارد که مهربانی و یاد محبوب در دعاهای سحرگاه به او برسد. اشک‌هایش به خاطر انتظار و longing برای بازگشت محبوبش پیوسته روان است و او حتی برای فهمیدن اسرار دل خود، نذر کرده است. به طور کلی، این شعر تصویرگر حس انتظار و عاشقانه‌های عمیق شاعر است.
بدیدم آنچه در هجر جمالشخداوندا نبیند کس مثالش
هوش مصنوعی: من آنچه را که در دوری و فراق زیباییاش مشاهده کردم، ای خداوند، کسی نمیتواند مانند آن را ببیند.
به کنج خلوت هجران شب و روزتسلی میدهم دل با خیالش
هوش مصنوعی: در تنهایی و دوری از معشوق، شب و روز به خودم آرامش میبخشم و دل را با یاد او تسکین میدهم.
بود دوزخ زهجرانش کفایتبود فردوس رمزی از وصالش
هوش مصنوعی: فراق و جدایی او آنقدر عذابآور است که حتی جهنم هم برایم کافی به نظر میرسد، از طرفی بهشت فقط یک راز و نشانه از نزدیکیاش به حساب میآید.
حرام است از چه قتل بی گناهانبشرع عاشقی کرده حلالش
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که در عشق، احساسی که به قلب انسانها مربوط است، انجام کارهایی که به آسیب رساندن به دیگران منجر شود، نمیتواند توجیهپذیر باشد. عشق حقیقی با بیگناهی و محبت همراه است و نباید به رفتارهایی منجر شود که موجب زخم یا درد به دیگران شود. در اصل، عشق باید به سوژهای مثبت تبدیل شود و هرگونه ظلم و بیعدالتی را نفی کند.
زمی ساقی بما دردی ببخشاینیم گر درخور صاف زلالش
هوش مصنوعی: ای ساقی، اگر قرار است نوشیدنی بدهی، نیکوست که کمی از دردی که در دل داریم را هم فراموش کنیم، پس مایهات باید خالص و زلال باشد.
مگر مه شد مقابل با تو کافتادکلف بر چهره او را ز انفعالش
هوش مصنوعی: آیا ممکن است ماه به خاطر تو از جایش افتاده باشد، که اینگونه بر چهرهاش سایهاش افتاده است؟
خرابم کرد اگر چشمش نگهدارخداوند از آسیب و زوالش
هوش مصنوعی: اگر چشم او باعث ویرانی من شده، امیدوارم خداوند او را از آسیب و نابودی حفظ کند.
نمیپرسی که مرغی بود ما راگرفتار قفس چونست حالش
هوش مصنوعی: تو هیچ نمیپرسی که چه مرغان در قفس به سر میبرند و حالشان چگونه است.
بهشت آندم بهشت از دست اسرارکه دید آدم فریب آن دانه خالش
هوش مصنوعی: در آن لحظه، مانند بهشتی بود که آدم در اثر دانشی که به دست آورده بود، به اشتباه دانهای را که از آن پرهیز شده بود، دید و فریب آن را خورد.