شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره جستجوی حقیقت و نور خداوند از طریق فهم و خرد است. شاعر از خواننده می‌خواهد تا به خود و حقیقت وجودش دقت کند و بداند که زیبایی‌ها و ارزش‌ها در درون خود اوست و از دیگران انتظار نداشته باشد. همچنین به تصویر غیبی از خضر، نماد حکمت، اشاره می‌کند که در جستجوی حقیقت و علم است. شاعر به عشق و زیبایی‌های توحید اشاره می‌کند و می‌گوید که رازهای زندگی و حقیقت در درک عمیق‌تر از خود و جهان نهفته است.
الا یا جنة لم یحن جانینه تنها جان من جان جهانی
هوش مصنوعی: ای بهشتی که هنوز زمانش نرسیده است، نه تنها روح من، بلکه روح کل جهان نیز به تو وابسته است.
ز شوق لعلت ای سرو چمانمیغیص العین دمعا کالجمانی
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و زیبایی تو، ای سرو خوشنما، چشمانم به شدت اشک میریزند، درست مانند مرواریدهایی که در آب قرار دارند.
عجایب بین رخش خلد جنانستو نیران تلظی فی جنانی
هوش مصنوعی: عجایب را در چهره او میبینم که بهشت را به یاد میآورد و آتش عشق در دلها شعلهور است.
بده کامم که یابی عیش فیروزبانجاح المقاصد والامانی
هوش مصنوعی: بخشی از لذتهای زندگی را به من بده تا به اهداف و آرزوهایم برسم و خوشبختیام را کامل کنم.
سحرگاهان برغم چرخ کجروکر عناالکاس من صفو الدنانی
هوش مصنوعی: صبح زود، با وجود گردش نادرست چرخ تقدیر، زیبایی زندگیام مانند جام صاف و زلالی است.
نسیمی آید از کوئی تو گوئیشمیم فاح من روض الجنانی
هوش مصنوعی: نسیمی از دشت تو میوزد که بوی خوش بهشت را به همراه دارد.
عجب نبود که با اشعار اسرارغوانی الخلد غنت بالاغانی
هوش مصنوعی: تعجبی ندارد که با شعرهای عمیق و پرمعنا، جوانی در بهشت به آوازخوانی بپردازد.