شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و ارتباط با خداوند و باده‌نوشی است. شاعر به زاهد خودبین یادآوری می‌کند که باده عشق می‌تواند ما را از خودخواهی نجات دهد. او همچنین اشاره می‌کند که در دنیای فانی، تنها کسانی که به خدمت رندان (عاشقان واقعی) می‌پردازند ارزشمند هستند. اگرچه برخی ممکن است به مقام و رتبه برسند، اما عارفان واقعی به شناخت عمیق‌تری از حقایق می‌رسند. شاعر خواسته‌های عاشقانه را نکوهش نمی‌کند و می‌گوید که در فضای عشق، عذاب و درد طبیعی است. همچنین او به اهمیت دوستی و وفاداری در عشق اشاره دارد و نصیحت می‌کند که به غم و اندوه نپردازند بلکه باید به جستجوی وصال پرداخت. در نهایت، او به وحدت در کلام و معنا، به دنبال پیوستگی و کشف عمیق‌تری از حقیقت اشاره می‌کند.
بگوی زاهد خودبین بادپیما راکه درد باده رهانید از خودی ما را
هوش مصنوعی: به زاهد متکبر بگو که ناخدای کشتی را خبر دهد، زیرا نوشیدن شراب ما را از خودخواهی رها کرده است.
کسی که پا و سری یافت در دیار فناگزید خدمت رندان بی سر و پا را
هوش مصنوعی: کسی که در دنیای زوال و فنا قدم گذاشت، به خدمت افرادی میرود که نه پا دارند و نه سر.
اگرچه نقطه ز با یافت رتبه امکانولی به نقطه شناسند عارفان با را
هوش مصنوعی: اگرچه وجود یک نقطه می‌تواند رتبه امکان را نشان دهد، اما عارفان فقط با کمک نقطه، به شناخت حقیقت می‌رسند.
مکن ملامتم از عاشقی که نتوان بستز دیدن رخ خورشید چشم حربا را
هوش مصنوعی: نکن ملامت بر من که عاشق هستم و نمیتوانم از دیدن چهرهای مانند چهره خورشید چشم بپوشم.
ز کوی دوست مگر می‌رسد نسیم صباکه پر ز نافه چین کرده کوه و صحرا را
هوش مصنوعی: آیا از کوی محبوب بادی خوش میوزد که بوی گیسوان او را به کوه و دشت میآورد؟
کمینه چاکری از بندگان پیر مغانبه یک اشاره کند زنده صد مسیحا را
هوش مصنوعی: یک خدمتگذار از پیروان پیر مغان، با یک اشاره می‌تواند جان هزاران مسیح را زنده کند.
روا مدار که هر دم به یاد روی گلیچو غنچه چاک زنم جامه شکیبا را
هوش مصنوعی: اجازه نده که هر لحظه به یاد زیبایی مانند گل، لباس صبر و استقامت خود را پاره کنم.
به صد فسانه و افسون نمی‌کند بیرونرقیب از سر مجنون هوای لیلا را
هوش مصنوعی: مجنون را هیچگاه بهوسیله صد ترفند و جادو نمیتوان از عشق لیلا دور کرد.
پیاله گیر که رندان به نیم جو نخرندهزار ساله طاعات زهد و تقوا را
هوش مصنوعی: پیاله را بگیر، زیرا افراد بیپروا، به اندک چیزی قانع نمیشوند و هزار سال عبادت و دینداری را به خاطر این دنیا نادیده میگیرند.
برو ز دست مده گر وصال می‌طلبیفغان و ناله و فریاد و آه شب‌ها را
هوش مصنوعی: اگر به دنبال رسیدن به معشوق هستی، نباید اجازه دهی که از دستت برود. شب‌ها را با درد و فریاد و ناله سپری نکن.
کسی به کنه کلام تو پی برد وحدتکه یافت در صدف لفظ در معنا را
هوش مصنوعی: کسی که به عمق سخن تو دست پیدا کرد، به حقیقت یکی بودن رسید و توانست در ظرف واژهها به معنای واقعی آن پی ببرد.