شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر تجربیات خود را از سال‌ها زندگی و بی‌ثمر بودن قیل و قال‌ها و مباحثات بی‌نتیجه بیان می‌کند. او به نوعی تضاد بین زندگی عادی و کشش به سمت عشق و عرفان را مطرح می‌کند. با وجود اینکه خود را رند خراباتخانه می‌داند، از تحصیلات و دانش خود در مدرسه خبر می‌دهد. شاعر به یاد روی معشوق خود در شب‌ها، و همچنین زیبایی‌های او مانند خال‌های روی لبش اشاره می‌کند. در پایان، به مفهوم عشق و کمال اشاره کرده و می‌گوید که عشق واقعی فرای کمالات ظاهری است.
بشنو ز ما که تجربه کردیم سال‌هابی‌حاصلی است حاصل این قیل و قال‌ها
هوش مصنوعی: تجربه و سال‌ها نشان داده است که نتیجه و نتیجهگیری از این بحثها و جنجالها هیچ فایدهای ندارد.
حالی اگرچه رند خرابات خانه‌ایملیکن فقیه مدرسه بودیم سال‌ها
هوش مصنوعی: ما هر چند در ظاهر مثل افرادی بیبند و بار و اهل میخانه هستیم، اما سال‌ها در محیط مدارس و دانشپروری نیز بودهایم.
یعنی به می ز آینه دل زدوده‌اندرندان کوی میکده‌ام زنگ نال‌ها
هوش مصنوعی: رندان میکده دلهای خود را با نوشیدن می از زنگ و کدورتها پاک کردهاند و این نشان می‌دهد که آنها از زخمهایشان رهایی یافتهاند.
از کوهکن نشان و ز مجنون خبر دهندگل‌ها و لاله‌های تلال و جبال‌ها
هوش مصنوعی: گلها و لالهها از کوهنواز و دیوانه خبر میدهند.
جانا قسم به جان عزیزت که تا سحرشب‌ها به یاد روی تو دارم خیال‌ها
هوش مصنوعی: ای جانا، قسم به جان عزیزت، من تا صبح شب‌ها در فکر چهره تو خیالاتی دارم.
آن خال‌های لعل لب دلفریب دوستگوئی نشسته بر لب کوثر بلال‌ها
هوش مصنوعی: دانههای زیبای لب دوست، مانند خالهایی از لعل، گویی بر لبان کوثر آبی رنگ نشستهاند.
وحدت کمال عشق چو در بی‌کمالی استتکمیل عشق کرد و گذشت از کمال‌ها
هوش مصنوعی: عشق واقعی و کامل به گونهای است که در هنگامه ناپیراستگی و نقص، خود را نشان می‌دهد و فراتر از مراحل کمال میگذرد.