شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و تحریککنندگی چهره معشوق اشاره میکند که باعث حیرت و تیره شدن عقل او شده است. او میگوید که لبهای شیرین معشوق جان او را میبرد و زندگیاش را شیرین میکند. شاعر به توصیف موی معشوق میپردازد که همچون زنجیری بر عمر او تأثیر گذاشته است. همچنین به لطف و ناز معشوق اشاره میکند که بر روال زندگی و طبع او سلطه دارد. شاعر بیان میکند که عشق و شیوههای عاشق کشی معشوق، او را تحت تأثیر قرار داده و در نهایت از شدت عشق و فریب، لباس تقوا را کنار گذاشته و با فقر روحی رو به رو شده است.
فرۀ غرای تو چشم مرا خیره کردطرۀ زیبای تو عقل مرا تیره کرد
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت تو چشمانم را مسحور کرده، و زیباییات ذهن و فکر مرا گرفتار کرده است.
برد به شیرین لبی شیرۀ جان مراکام مرا شکرین بردن آن شیره کرد
هوش مصنوعی: او با لبهای شیرین خود، جان مرا به دست میآورد و کامم را شیرین میکند و آن شیره را میگیرد.
سلسلۀ موی تو یافت چه آشفتگیرشتۀ عمر مرا حلقۀ زنجیره کرد
هوش مصنوعی: موی تو باعث شد تا زندگیام دچار هرج و مرج شود و این مورد به حدی است که به مانند زنجیری به عمرم وصل شده است.
حسن تو ای مه جبین رهرو عشقم نمودلطف تو ای نازنین طبع مرا چیره کرد
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبا و دلنشین تو، راهی به سوی عشق من ایجاد کرد و نیکی تو، طبیعت مرا تسخیر کرد.
شیوۀ عاشق کشی سیرۀ معشوق ما استآنچه به من می کند آن روش و سیره کرد
هوش مصنوعی: روش و شیوهی معشوق من، عاشقکشی است؛ آن چه که او با من میکند، همان سیره و رفتار اوست.
از پس عمری بزد جامۀ تقوا به نیلمفتقر از بس که از روی و ریا زیره کرد
هوش مصنوعی: بعد از سالها تلاش و زحمت، به دلیل ریاکاری و نیرنگ، در نهایت به حقیقتی تلخ و شکستخورده دست یافته است. او به طرز فریبندهای چهرهای از تقوا و خلوص به نمایش گذاشت، ولی در واقعیت، از کمبود و فقر روحی رنج میبرد.