شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و پیچیده شاعر نسبت به عشق و دوست می‌پردازد. او می‌گوید که چه دوستی باشد با لطف و چه با قهر، همیشه ارزشمند است. عروس عشق در سنت عشق، جایگاه خاصی دارد و محبت حتی کمترین مقدارش نیز گرامی است. شاعر از آشفتگی و درد درونی خود در شهر صحبت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که باید از دنیا دل بکند و از فتنه‌های آن دور شود. او غم درونی خود را پنهان نگه‌داشته اما در دلش مانند دریایی طوفانی است. عشق و دعا برای دوستش را هر روز تکرار می‌کند و در پایان، غم دوری از دوست را به عنوان بهترین غم می‌پندارد.
خوشست از دوست گر لطفست و گر قهربه از شهد است از دست بتان زهر
هوش مصنوعی: دوستی و محبت از طرف دوست، حتی اگر با قهر باشد، بهتر از هر چیزی است. در مقابل، زهر از دست معشوق، به هیچ وجه نمیتواند با این محبت قابل مقایسه باشد.
عروس عشق را در سنت عشقبود جان گرامی کمترین مهر
هوش مصنوعی: عشق مانند یک عروس زیباست و در چارچوب عشق، زندگی گرانبها و ارزشمند است و حتی کمترین محبت نیز اهمیت زیادی دارد.
ز آشوب رخت ای یار سرمستنمی بینم دلی فارغ در این شهر
هوش مصنوعی: ای یار شاداب من، به خاطر شلوغی و کاستی ارتباطی که از چهرهات حس میکنم، نمیتوانم در این شهر دل آرامی پیدا کنم.
ز دنیا رخت می بایست بستننشاید زندگی با فتنۀ دهر
هوش مصنوعی: باید از دنیا دل برید و جدا شد، زیرا زندگی در میان مشکلات و چالشهای زمانه ناپسند است.
غمت در باطن است اما خموشمدریغا کاین خموشی بشکند ظهر
هوش مصنوعی: غم تو در درونم احساس میشود، اما من ساکت هستم. افسوس که این سکوت ممکن است در میانسالیام بشکند و از بین برود.
ز دریای دلم چون خون زند موجبه پیوندد سرشک دیده چون نهر
هوش مصنوعی: موجهای عواطف من از اعماق دلم برخاستهاند و اشکهایم مانند نهر جاری شدهاند.
ثنا جوی توأم هر صبح و هر شامدعاگوی توام فی السرّ و الجهر
هوش مصنوعی: هر صبح و هر عصر به تو مدح و ستایش میگویم و در نهان و آشکار دعاگوی تو هستم.
مگو شد مفتقر بی بهره از دوستغمش دارم که باشد بهترین بهر
هوش مصنوعی: نگو که انسان بیدوست و در فقر است، چرا که غم من برای او نیست، زیرا بهترین چیزها را او در دل دارد.