شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر عشق و دلبستگی عمیق خود را به محبوبش بیان می‌کند. او از زیبایی و جلوه‌های محبوب سخن می‌گوید و این که چطور عشق او را می‌سوزاند و به جانش تاثیر می‌گذارد. شاعر می‌گوید که نمی‌تواند از زیبایی محبوب چشم بپوشد و در غم فراق او اشک‌ها ریخته است. همچنین اشاره می‌کند که تنها موضوعی که برای یادگیری اهمیت دارد، عشق به محبوب است و سایر امور برایش بی‌اهمیت هستند. در نهایت، او از ناچیزی خود در مقابل محبوب صحبت می‌کند و از او می‌خواهد که به او توجه کند.
لالۀ روی تو را شمع جهان افروزمعشق می بازم و پروانه صفت می سوزم
هوش مصنوعی: من به زیبایی چهرهات احترام میگذارم و عشق من مانند روشنایی شمع جهان را روشن می‌کند، در حالی که همچون پروانهای به خاطر عشقت میسوزم و فدای تو میشوم.
نه در آن آینۀ حسن بگیرد آهمنه دل نازل او را بگدازد سوزم
هوش مصنوعی: نه تنها در آینه زیبایی او نمیتوانم آه و نالهام را ببینم، بلکه دل من نیز نمی‌تواند عشقش را تحمل کند و در آتش عشق او میسوزم.
رشتۀ عمر توانم ز عمت تازه کنمدیده از روی تو هرگز نتوانم دوزم
هوش مصنوعی: من نمیتوانم عمرم را از نو شروع کنم، اما هرگز نمیتوانم چهرهات را از یاد ببرم.
در فراق تو دُر اشک بسی افشاندمگوهری باز ز وصل تو نمی‌اندوزم
هوش مصنوعی: در جدایی تو، اشکهای زیادی ریختم، اما هیچ چیز از پیوند با تو را جمع نمیکنم.
بهر تحقیق حقایق چه به مکتب آیمجز حدیث غم عشق تو نمی‌آموزم
هوش مصنوعی: برای جستوجوی حقیقت، چه فایدهای دارد که به مدرسه بروم؟ زیرا جز داستان غم عشق تو چیزی یاد نمیگیرم.
روزگاری ز تو دارم که نگنجد به بیانقدمی رنجه کن اینک شب و اینک روزم
هوش مصنوعی: من زمانی را از تو تجربه کردهام که نمیتوان آن را با کلمات بیان کرد. لطفاً اکنون کمی زحمت بکش و به من توجه کن، حالا که هم شب است و هم روز.
پوزش مفتقر اندر بر جانان چه کندمن ناچیز چه باشم که چه باشد پوزم
هوش مصنوعی: کسی که در عشق و محبت دچار کمبود است، چگونه میتواند از معشوقهاش عذرخواهی کند؟ من که وجودی ناچیز دارم، چه ارزشی دارد که حتی بخواهم عذرخواهی کنم؟