شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و دلشکسته‌ی شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از وضعیتی رنج می‌برد که معشوقش از حال او بی‌خبر است و او با وجود تلاش‌هایش، نتوانسته توجه معشوق را جلب کند. شاعر به نوعی احساس ناامیدی و عدم شایستگی در ارائه هدیه‌ای به محبوبش را ابراز می‌کند و می‌گوید که در پی عشق او، به مرگ نزدیک شده است. او همچنین درک می‌کند که در این مسیر، راهی که دیگران به سوی معشوق می‌روند، بر او بسته است. در نهایت، با اشاره به این که محبوبش، در میان بندگانش، برای او خاص و بی‌نظیر است، احساس تنهایی و ناامیدی بیشتری را بازگو می‌کند.
وای که از حال من دلبرم آگاه نیستآه که از دست او زهره یک آه نیست
هوش مصنوعی: آه که دلبرم از وضعیت من خبر ندارد و ای کاش میدانست که چقدر به خاطر او دردر میکشم و حتی یک آه هم از دلم برنمیخیزد.
بر در او میکشم جان ز پی تحفه لیکهدیه این بینوا لایق درگاه نیست
هوش مصنوعی: من برای رسیدن به محبوبم جانم را فدای او میکنم، اما میدانم که این هدیه ناچیز و بیارزش است و در خور درگاه او نیست.
طالب هر دو جهان ره نبرد سوی اوراه گداپیشگان در حرم شاه نیست
هوش مصنوعی: کسی که به دنبال رسیدن به هر دو جهان است، نمیتواند به سوی او برود؛ زیرا مانند گدایان در حریم شاه، نمیتواند وارد شود.
چند بود خاک پاک بسته این تیره خاکیوسف مصری ما در خور این چاه نیست
هوش مصنوعی: چند جو از خاک پاک میتواند در این چاه تیره که مربوط به یوسف مصری است، وجود داشته باشد؟ این خاک برای چنین جایی مناسب نیست.
شمع شبستان ما روی دلارای او استمجلس عشاق را روشنی از ماه نیست
هوش مصنوعی: شمعی که در شبستان ما میافروزد، زیبایی و ناز او است. روشنایی مجلس عاشقان، به اندازه نور ماه نیست.
شاه مرا بندگان هست به از من بسیلیک مرا غیر آن هیچ شهنشاه نیست
هوش مصنوعی: پادشاهان ممکن است از من بندگان بیشتری داشته باشند، اما به جز من هیچکس دیگری نیست که برای آنها اهمیت داشته باشد.
حلقه زدم بر درش گفت برو ای حسینتا تو بخود بسته ای پیش منت راه نیست
هوش مصنوعی: به در خانهاش رفتم و او گفت برو ای حسین، چون تو خود را به این در بستهای، برای ما راهی نیست که به تو برسیم.