شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ابراز عشق و تنهایی خود می‌پردازد. او دلی دارد که تنها مشغول خیال یار است و در این خلوت خاص، غیر از عشق چیزی وجود ندارد. با وجود زیبایی‌های عالم، تنها اوست که از تابش عشق و زیبایی یار آگاه نیست. شاعر حسرت می‌خورد که بختش او را به خواب برده و نمی‌تواند به دیدار محبوبش دست یابد. او بیان می‌کند که عشق واقعی نمی‌تواند با چیزهای مادی مثل قصر و بهشت فریب بخورد و درک عشق حقیقی نیازمند آگاهی و ادب است. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچ لذتی از وصال محبوب بدون درد فراق وجود ندارد و در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که عمر واقعی در عشق به دوست صرف می‌شود.
من دلی دارم که در وی جز خیال یار نیستخلوت خاص است و این منزلگه اغیار نیست
هوش مصنوعی: دل من تنها به یاد معشوق است و در این مکان خصوصی، جایی برای دیگران وجود ندارد.
از تجلی رخش آفاق پر انوار شدلیک اعمی را خبر از تابش انوار نیست
هوش مصنوعی: چهره زیبا و نورانی او باعث شد که جهان پر از نور و روشنایی شود، اما کسی که نابینا است از این نور و تابش بیخبر است.
ذره ذره ترجمان سر خورشید است لیکدر جهان یک خورده دان واقف اسرار نیست
هوش مصنوعی: هر ذرهای در عالم نشاندهندهی عظمت و نور خورشید است، اما در این دنیا تنها عدهی کمی هستند که به عمق و حقیقت این اسرار آگاهند.
کوس رحلت زد سحرگه قافله سالار عشقآه از این حسرت که بخت خفته ام بیدار نیست
هوش مصنوعی: در صبح زود، کاروان عشق به سفرش پایان داد و رفت. افسوس که آرزومندانی مثل من، که منتظر این لحظه بودند، هیچگاه به آرزوهایشان نرسیدند و شانس آنها هنوز بیدار نشده است.
آخر ای رضوان مرا با قصر جنت کم فریبعاشق دیدار او قانع بدین دیوار نیست
هوش مصنوعی: ای رضوان، من با داشتن قصرهای بهشت به خاطر علاقهام به دیدن او، راضی به این دیوار نیستم.
خویشتن دیدن بود در راه حق ترک ادببی ادب را در حریم عزت او بار نیست
هوش مصنوعی: خود را در مسیر حقیقت مشاهده کردن، نشان از عدم رعایت ادب در برابر مکارم الهی است و کسی که بیادب باشد، در محضر عظمت و مقام او جایی ندارد.
چند میگوئی کمر از بهر خدمت بسته امدیدن خدمت بنزد یار جز زنار نیست
هوش مصنوعی: چندین بار میگویی که خود را برای خدمت به محبوبم آماده کردهام، اما وقتی به او نزدیک میشوم، جز این که گرفتار زنجیر عشق او شدهام، چیزی نمیبینم.
نوش شربتهای وصلش نیست بی نیش فراقهیچ خمری بی خمار و هیچ گل بیخار نیست
هوش مصنوعی: نوشیدن شربتهای وصال محبوب، بدون احساس تلخی جدایی، نمی‌تواند دلپذیر باشد. هیچ نوشیدنیای نمی‌تواند به راستی سرمستکننده باشد و هیچ گلی نیز بدون عطر و شگفتی وجود ندارد.
چون حسین آن کس که عمرش نیست صرف عشق دوستآنچنان کس هیچ وقت از عمر برخوردار نیست
هوش مصنوعی: اگر حسین وجود دارد، هیچ انسانی که عمرش را صرف عشق دوست کرده باشد، هیچگاه از عمر واقعی بهرهای نخواهد برد.