شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و شوق عمیق شاعر به معشوق است. شاعر از سر تاپا، وجودش را فدای محبت و دیدار معشوق کرده و ابراز می‌کند که زندگی‌اش بدون عشق او بی‌معنا بوده است. او به تلاش برای جبران این بی‌عشقی می‌پردازد و تمایلی دارد تا به گلزار عشق برود و آتش اشتیاقش را روشن کند. همچنین شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید و از اینکه بی‌خود و مست عاشقی شده، ابراز خوشحالی می‌کند. در نهایت، او خواهان دیدار و بهتر شناختن زیبایی‌های معشوقش است.
بخت چون بنمود راهم جانب دلدار خودآمدم تا سر نهم بر خاک پای یار خود
هوش مصنوعی: سرنوشت من به گونهای بود که راهی را که به سمت معشوق میبرد، انتخاب کردم و تصمیم گرفتم تا به او نزدیک شوم و سرم را بر پای او بگذارم.
عمر من در کار علم و عقل ضایع گشته بودآمدم تا عذر خواهم ساعتی از کار خود
هوش مصنوعی: زندگیام در تلاش برای کسب علم و دانش تلف شد، بنابراین اکنون آمدهام که برای مدتی از کارهایم دست بکشم و عذرخواهی کنم.
سجه و خرقه مرا بی عشق او زنار بودساعتی ای عشق راهم ده سوی گلزار خود
هوش مصنوعی: در اینجا، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بدون عشق محبوب، هر چیز دیگری برای او بیارزش است. او از عشق درخواست می‌کند که به او راهی به سوی باغ و زیبایی‌های آن نشان دهد. به عبارتی، او میخواهد که عشق او را به جایی برساند که پر از زیبایی و شادی باشد.
چون نمی زیبد در این گلزار خار همتمآتشی از سینه افروزم بسوزم خار خود
هوش مصنوعی: هر چند در این باغ جایی برای من نیست و حسرت میخورم، اما با آتش دل خود میسوزم و به پیشرفت و تلاش ادامه میدهم تا خارهای درونم را بسوزانم.
اشک من ای عشق لعل و روی من زر ساختیتا تو بینی دمبدم بر روی من آثار خود
هوش مصنوعی: ای عشق، اشکهای من به رنگ لعل و چهرهام مانند زر شده است تا تو بتوانی آثار خود را بر روی من ببینی هر لحظه.
از جمال حسن جان افزای خود چون آگهیکی بهر دیده نمائی جان من دیدار خود
هوش مصنوعی: چرا از زیبایی جانبخش خود به من خبر نمیدهی تا چشمم به رویت بیفتد و جانم را شاد کنی؟
تا تو بینی حسن خویش و عشقبازی ها کنیاز دو عالم کرده ای آئینه رخسار خود
هوش مصنوعی: تا زمانی که زیبایی‌های خود را ببینی و به عشقورزی مشغول شوی، از دو جهان تنها آئینه چهرهات را ساختهای.
گر سخن مستانه می‌گوید حسین از وی مرنجچون تو مستش می‌کنی از نرگس خمار خود
هوش مصنوعی: اگر حسین از سر مستی سخن می‌گوید، ناراحت نشو، چون تو با چشمان خمار و دلربایت او را در این حالت مستی قرار دادهای.