شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این شعر پیامی از عشق و نیاز به معشوق را بیان می‌کند. شاعر به درگاه یک پادشاه سرفراز می‌رود و از حال خود و عشقش می‌گوید. او از مشکلات و دردهایش می‌نالد و به ظلم و محرومیتی که در زندگی‌اش احساس می‌کند اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر از درد و مصیبت‌های عاشقانه‌اش به ویژه در ارتباط با حسین یاد می‌کند و این درد را در محضر آن پادشاه سرفراز با تواضع بیان می‌کند.
سلام من سوی آن شاه سرفراز بریدپیام من بر آن ماه دلنواز برید
هوش مصنوعی: سلام من به آن پادشاه والا مقام، پیامم را به آن ماه زیبای دلنشین برسانید.
بنازنین جهانی نیازمندی مااز این شکسته مهجور پر نیاز برید
هوش مصنوعی: عزیزم، دنیای ما به شدت به تو نیاز دارد و از این غم و تنهایی که بر دل ما سنگینی می‌کند، رها شو.
ببارگاه سلاطین پناه معشوقیحقیرمندی و مسکینی و نیاز برید
هوش مصنوعی: در نزد سلاطین، من به خاطر عشق خود، انسانی در نیاز و مسکین هستم و از او چیزی نمیطلبم.
از این ستمکش محروم از آن حریم حرمحکایتی بسوی محرمان راز برید
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و ناامیدی فردی میپردازد که به خاطر ظلم و بیعدالیتی، از عشق و حریم محبوب خود دور افتاده است. او از اینکه نمیتواند به رازهای این عشق دست یابد و به آن حریم نزدیک شود، شکایت دارد و امید دارد که روزی به آن جایی که آرزو دارد، برسد.
حدیث مختصری چون دهان او گوئیدنه همچو غصه من قصه دراز برید
هوش مصنوعی: گفتار مختصری که از دهان او میآید، مانند داستان طولانی و پرغصه من نیست.
چو عقل بر محک عشق کم عیار آمددرون بوته دردش پی گداز برید
هوش مصنوعی: زمانی که عقل در مقایسه با عشق به اندازه کافی قوی نباشد، در دل درد و رنجش ذوب میشود.
ز روی بنده نوازی حدیث درد حسینبخاک درگه آن شاه سرفراز برید
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و رحمت تو، داستان دردها و رنجهای حسین را به خاک آن پادشاه بزرگوار منتقل کن.