شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جذابیت محبوبی می‌پردازد که همه چیز را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد. شاعر بیان می‌کند که قد و زیبایی محبوب، حتی بیشتر از رونق گل و چمن است. از نیکویی و زیبایی او، شادی و نشاط به دل‌ها و جانی تازه به چمن‌ها می‌بخشد. همچنین اشاره می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه زیبایی محبوب درخشان باشد و رونق واقعی تنها در وجود او به وجود می‌آید. به طور کلی، شاعر می‌خواهد بگوید که زیبایی و نور محبوب، منبع تمام رونق‌ها و شادی‌های دنیاست.
میبرد قد تو از سرو خرامان رونقپیش روی تو ندارد مه تابان رونق
هوش مصنوعی: قد تو ز سروهای راست و کشیده هم بلندی بیشتری دارد و زیبایی تو چنان است که حتی ماه تابان نیز نمی‌تواند با آن رقابت کند.
از می لعل تو یابد دل غمدیده نشاطوز گل روی تو دارد چمن جان رونق
هوش مصنوعی: دل آشفته و غمگین من از شراب خوش رنگ تو سرزنده میشود و باغ جانم از زیبایی چهره تو رونق و نشاط مییابد.
گل بعهد تو نیارد شدن از پرده برونزانکه او را نبود پیش تو چندان رونق
هوش مصنوعی: گل نمی‌تواند از پس پرده بیرون بیاید و خود را نشان دهد، چرا که در حضور تو آنچنان جلوهای ندارد که بخواهد از خود رونمایی کند.
رونق جمله جهان گرچه زمان جویا شدنیست بی روی تو در مجمع خوبان رونق
هوش مصنوعی: زندهدل تمامی جهان با وجود توست، اما هرچند زمان به دنبال آن است، در جمع زیبایانی که هستند، بدون چهره تو، هیچ جذابیتی ندارد.
چه شود مجلس ارباب نظر گر یکشبگیرد از روی تو ای شمع شبستان رونق
هوش مصنوعی: چه اتفاقی میافتد اگر یک شب، مجالس اهل نظر و دل، به خاطر زیبایی تو روشن و شاداب شود؟ ای شمع این شبستان!
عالم از نور مه و مهر چه رونق گیردگیرد از نور رخت دیده من آن رونق
هوش مصنوعی: جهان از تابش ماه و خورشید چه شکوهی مییابد، اما رونق واقعی دنیا از نور چهره توست که در دیدگان من میتابد.
حسن اشعار حسین از صفت تست آریدارد از نعت نبی گفته حسان رونق
هوش مصنوعی: زیبایی شعر حسین، از ویژگیهای توست. او به واسطه تو، از وصف پیامبر، رونق و شکوه یافته است.