شمارهٔ ۲۰۸
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و شیدایی نسبت به محبوب می‌پردازد. شاعر از دل و جان عاشقانه‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که عقلش در مقابل عظمت محبوب ناتوان است. او به زیبایی و لطافت محبوب مانند بلبل و طوطی اشاره کرده و از شوق و نیاز به او سخن می‌گوید. عشق به محبوب به حدی است که حتی آسمان نیز به خاطر او آرامش دارد و هر که او را ببیند، از خود بی‌خود می‌شود. شاعر تأکید می‌کند که بنده‌های زیادی برای محبوب وجود دارند، اما هیچ‌کس به اندازه خودش نمی‌تواند به او خدمت کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که حاضر است جانش را برای محبوب فدای کند و حتی اگر لازم باشد، جانش را در راه او بدهد.
ای دل و جان عاشقان شیفته لقای توعقل فضول کی برد راه بکبریای تو
هوش مصنوعی: ای دل و جان عاشقان! چطور میتوان عقل بیفایده را در جستجوی عظمت و جلال تو به کار برد؟
بلبل طبع با نوا از چمن شمایلتطوطی روح را دهن پر شکر از عطای تو
هوش مصنوعی: پرندهای با صدای دلنواز از زیبایی تو در باغ گلها صحبت می‌کند و روح تو را مانند طوطی سیراب از نعمتها و لطفهای خود پر می‌کند.
آتش جان خاکیان نفخه بی نیازیتآب رخ هوائیان خاک در سرای تو
هوش مصنوعی: آتش عشق و اهتمام انسانها به تو نیاز دارد، همانطور که آب و هوای سرزمینات به تو وابستهاند.
گشته قرار آسمان پایه قدر بنده اتبوده و رای لامکان سلطنت گدای تو
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر تو آرامش یافته است و وجود تو پایهای برای قدر و ارزشمند شدن است. همچنین، دلیل سلطنت و قدرت در عالم بینهایت، وجود توست.
دیده بدوخت از جهان آنکه بدید طلعتتگشت جدا ز خویشتن هر که شد آشنای تو
هوش مصنوعی: هر کسی که زیبایی تو را دید و با تو آشنا شد، چنان تحت تاثیر قرار گرفت که خود را از دنیای دیگر جدا کرد و فقط به تو توجه کرد.
هست ترا بجای من بنده بی شمار لیکآه که بنده ترا نیست شهی بجای تو
هوش مصنوعی: در اینجا بیان می‌شود که هرچند افراد زیادی وجود دارند که میتوانند جایگزین من شوند، اما افسوس که هیچ کس نمی‌تواند جای تو را بگیرد.
تیغ بکش بکش مرا تا برسی بکام دلجان هزار همچو من باد شها فدای تو
هوش مصنوعی: مرا به سختی بکش تا به خواستهات برسی، که جان هزاران نفر همچون من فدای توست.
پیش سگان کوی تو جان برضا همی دهمجان حسین اگر بود واسطه رضای تو
هوش مصنوعی: من با کمال رضایت جان خود را در راه عشق تو فدای میکنم، حتی اگر حسین هم سبب این رضایت باشد.