غزل شمارهٔ ۹۵

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف محبوبی می‌پردازد که زیبایی و کمالش فراتر از جهان هستی است. او به مقایسه محبوب با خورشید می‌پردازد و می‌گوید که حتی بزرگانی چون سکندر هم نتوانسته‌اند به چنین مرتبه‌ای دست یابند. شاعر به عشق و شوقی اشاره می‌کند که به خاطر زیبایی محبوب در دل‌ها بوجود آمده و از ناراحتی و تشنگی دل خود می‌گوید. در نهایت، او سرگردانی و حیرت انسان‌ها را از جستجوی این زیبایی جاویدان توصیف می‌کند و می‌افزاید که درد و رنجی که از دوری محبوب می‌کشد، از هر درمانی بالاتر است.