غزل شمارهٔ ۳۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و شوق عاشقانه اشاره دارد. شاعر از دلبرش می‌خواهد که حتی یک بوسه به او دهد، ولی دلبر به او اهمیتی نمی‌دهد و گویی بوسه‌ای رایگان نمی‌تواند بدهد. او به توصیف زیبایی‌های دلبر می‌پردازد و به تضادی که میان عشق و درد وجود دارد، اشاره می‌کند. همچنین، شاعر از ناتوانی در بیان کامل عشق و زیبایی معشوقه‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند به درستی توصیف کننده عشق و زیبایی او باشد. او در پایان ابراز می‌کند که چگونه می‌تواند از عشق توبه کند، در حالی که عشقش به دلبرش بسیار عمیق و واقعی است.
گر دلبرم به یک شکر از لب زبان دهدمرغ دلم ز شوق به شکرانه جان دهد
هوش مصنوعی: اگر محبوبم فقط با یک کلام شیرین از لبانش سخن بگوید، دل من از شدت شوق آنقدر خوشحال میشود که جانم را فدای او میکنم.
می‌ندهد او به جان گرانمایه بوسه‌ایپنداشتی که بوسه چنین رایگان دهد؟
هوش مصنوعی: او به جان باارزش خود بوسه‌ای نمی‌دهد، آیا فکر میکنی که بوسهها اینقدر بیقیمت هستند؟
چون کس نیافت از دهن تنگ او خبرهر بی‌خبر چگونه خبر زان دهان دهد؟
هوش مصنوعی: وقتی هیچ‌کس از دهن تنگ او چیزی نمیشنود، چطور ممکن است یک فرد بی‌خبر از احوالات او باخبر شود؟
معدوم شیء گوید اگر نقطهٔ دلمجز نام از خیال دهانش نشان دهد
هوش مصنوعی: اگر وجودی نداشته باشد، دلم می‌گوید که اگر جز نام، هیچ نشانی از خیال او در ذهنم نباشد.
مردی محال‌گوی بوَد آنکه بی‌خبریک موی فی‌المثل خبر از آن میان دهد
هوش مصنوعی: مردی که حتی یک موی کوچک را نمیبیند، چگونه می‌تواند درباره چیز بزرگی از آنجا آگاه باشد؟
چون دید آفتاب که آن ماه هشت خلداز روی خود زکات به هفت آسمان دهد
هوش مصنوعی: زمانی که خورشید مشاهده کرد که آن ماه زیبا با چهرهاش نعمت و برکت را به هفت آسمان میبخشد، احساس افتخار و شگفتی کرد.
افتاد در غروب و فرو شد خجل‌زدهتا نوبت طلوع بدان دلستان دهد
هوش مصنوعی: در غروب آفتاب، کسی خجالت زده و ناراحت شده است و منتظر میماند تا بار دیگر صبح آید و به محبوب خود امیدی بیابد.
در آفتاب صد شکن آرم چو زلف اوگر زلف او مرا سر مویی امان دهد
هوش مصنوعی: اگر در آفتاب صد بار هم بشکنم، مثل زلف او، باز هم آرام میگیرم، فقط اگر زلف او به من اجازه دهد یا فرصتی کوچک بدهد.
ابروی چون کمانش که آن غمزه تیر اوستهر ساعتی چو تیر سرم در جهان دهد
هوش مصنوعی: ابرویش مانند یک کمان است و غمزهاش همچون تیری که از آن پرتاب میشود، هر لحظه مانند آن تیر بر سر من فرود میآید و به من آسیب میزند.
گویی که جور هندوی زلفش تمام نیستآخر به تُرک مست که تیر و کمان دهد؟
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که زیبایی و جذابیت موهای او هرگز تمام نخواهد شد. در نهایت، به معشوقی که دلرباست و مانند تیر و کمان است، اشاره میشود که همچنان سحر و جاذبه خود را حفظ کرده است.
از عشق او چگونه کنم توبه چون دلمصد توبهٔ درست به یک پاره نان دهد
هوش مصنوعی: چطور میتوانم از عشق او دست بکشم در حالی که دل من با یک لقمه نان می‌تواند صد بار توبه کند؟
آن دردِ آن نگار ، ز عطّار چون گذشتامکان ندارد آنکه کسی شرح آن دهد
،هوش مصنوعی: آن زیبای دلانگیز که از عطار عبور کرد، دیگر امکان ندارد که کسی بتواند ویژگیها و زیبایی‌های او را به طور کامل توصیف کند.