غزل شمارهٔ ۶۲۰
هوش مصنوعی: این شعر از عطار نیشابوری بیانگر حال و وضعیت افرادی است که در جستجوی حقیقت و کمال هستند، اما در مسیری دشوار و پر از تردید قرار دارند. شاعری که به معرفی خود به عنوان "گبر" و نا مسلمان می‌پردازد، احساس سردرگمی و ناتوانی در یافتن راه درست را بیان می‌کند. او از بی‌عملی و حیرت در کارهای خویش سخن می‌گوید و به دنبال راهی برای رسیدن به کمال است. در نهایت، عطار امیدوار است که بتواند از پرده‌های جهل و نادانی رهایی یابد و به معرفت و حقیقت دست یابد.
ما گبر قدیم نامسلمانیمنام‌آور کفر و ننگ ایمانیم
هوش مصنوعی: ما اهل ستم و کفر هستیم و به همین خاطر شناخته شدهایم؛ افرادی که افتخار نمیکنند به ایمان و دیانت.
گه محرم کم زن خراباتیمگه همدم جاثلیق رهبانیم
هوش مصنوعی: گاهی به دور از دنیا و در محفل خراباتیها هستیم و گاهی در جمع زاهدان و روحانیون، هر کجا که لازم باشد، حضور داریم.
شیطان چو به ما رسد کله بنهدکز وسوسه اوستاد شیطانیم
هوش مصنوعی: هنگامی که شیطان به ما نزدیک میشود، سر تسلیم فرود میآوریم، زیرا این وسوسهها از اوست و ما تابع آن هستیم.
زان مرد نه‌ایم کز کسی ترسیمسر پای برهنگان دو جهانیم
هوش مصنوعی: ما از آن دسته مردان نیستیم که از کسی بترسیم، ما بر دو جهان به پاهای برهنه ایستادهایم.
درمانده‌ایم و راه بس دور استما راه به کار خود نمی‌دانیم
هوش مصنوعی: ما در وضعیتی سخت و ناامید کننده قرار داریم و مسیر پیش رویمان خیلی طولانی است. نمی‌دانیم چگونه باید به هدفهایمان برسیم.
ما چاره به کار خویش چون سازیمچو جمله به کار خویش حیرانیم
هوش مصنوعی: ما چگونه میتوانیم مشکل خود را حل کنیم، وقتی همه در کار خود سردرگم هستیم؟
کی باشد و کی بود که ناگاهیاین پرده ز کار خویش بدرانیم
هوش مصنوعی: چه کسی است و چه زمانی بوده که ناگهان این پرده از کارهای خود را کنار بزند؟
هر پرده که بعد از آن پدید آیداز آتش معرفت بسوزانیم
هوش مصنوعی: هر پردهای که بعد از این به وجود بیاید، باید با آتش شناخت و آگاهی از بین برود.
زآنجا که درآمدیم از اولجان را سوی آن کمال برسانیم
هوش مصنوعی: از زمانی که وارد این دنیا شدیم، باید تلاش کنیم تا روح خود را به کمال برسانیم.
عطار شکسته را به یک دفعتاز پردهٔ هر دو کون برهانیم
هوش مصنوعی: عطار را که در غم و سختی گرفتار است، به یکباره از این جهان و آن جهان آزاد کنیم.