غزل شمارهٔ ۶۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او در جستجوی عشق، با مشکلات و بلایای آن روبه‌رو است و از درد دل خود گفتگو می‌کند. در این مسیر، او به دنبال آرامش و صفای دل می‌گردد، اما نمی‌تواند آن را بیابد. عشق او آنچنان عمیق و قدرتمند است که هر چه می‌جوید، به جایگاه واقعی خود نمی‌رسد. او توصیف می‌کند که مانند عطار، به عطر محبوبش پیوسته است و در این جستجو، فقط یک ذره از باقی‌مانده عشق را می‌خواهد. در نهایت، او به تحیر خود از جستجو در دنیای عشق و حضور محبوب در قلبش اشاره می‌کند.
در عشق همی بلا همی جویمدرد دل مبتلا همی جویم
هوش مصنوعی: در عشق، من همواره در پی مشکلات و چالشها هستم و در جستجوی درد و رنج دلباختهام.
در مان چه طلب کنم که در عشقشیک درد به صد دعا همی جویم
هوش مصنوعی: در عشق او چه چیزی میتوانم بخواهم، که حتی یک درد را هم به اندازه صد دعا جستجو میکنم.
از صوف صفای دل نمی‌یابماز درد مغان صفا همی جویم
هوش مصنوعی: از خلوص و صفای دل چیزی پیدا نمیکنم و همواره در جستجوی صفای نوشیدنیهای مغان هستم.
از خرقه و طیلسان دلم خون شدزنار و کلیسیا همی جویم
هوش مصنوعی: دل من به خاطر لباسهای دینی و ظاهریام دچار درد و رنج شده و همواره در جستجوی حقیقت و معانی عمیقتری هستم.
در بحر هزار موج عشق اوغرقه شده و آشنا همی جویم
هوش مصنوعی: در دریاهای عمیق عشق او غرق شدهام و به دنبال کسی هستم که با من آشنا باشد.
جانا به لقا چو آفتابی تویک ذره از آن بقا همی جویم
هوش مصنوعی: ای جانا، چون تو را ملاقات میکنم، مانند آفتاب روشن میشوی و من فقط به دنبال اندکی از آن بقا و جاودانگی هستم.
تا چند دوم به گرد عالم درتو با من و من که را همی جویم
هوش مصنوعی: تا کی باید در اطراف عالم بگردم و به دنبال تو باشم و در عین حال، خودم را هم پیدا کنم؟
تو دست به جان من فرا کردهمن گرد جهان تورا همی جویم
هوش مصنوعی: تو با دستانت به جان من نزدیک شدهای و من در همهجا به دنبال تو هستم.
تو در دل و من به گرد عالم دربنگر که تورا کجا همی جویم
هوش مصنوعی: تو در دل من هستی و من در تمام دنیا به دنبال تو میگردم.
عطار شدم ز عطر زلف توزان عطر دگر عطا همی جویم
هوش مصنوعی: من به واسطه عطر زلف تو به عطار تبدیل شدم و اکنون به دنبال عطری دیگر هستم.