غزل شمارهٔ ۶۸۲
هوش مصنوعی: این شعر از درد و longing شاعر نسبت به معشوق سخن می‌گوید. او در حال عبور از دل‌دردهای ناشی از عشق است و هر روز با زخم‌های جدیدی روبرو می‌شود. شاعر به تنهایی و ناامیدی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در دو جهان هیچ‌کس نمی‌تواند او را درک کند، جز معشوق. او به انتظار نشسته و چشم به راه است، در حالی که اشک‌هایش به مانند باران بر زمین می‌ریزند. با این وجود، هرگز امیدش را از دست نمی‌دهد و به عشق پایدارش ادامه می‌دهد، هرچند که در هر نفس با دردهای جدیدی روبرو می‌شود. او همچنین به این اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند پس از وصال او به حالتی آرامش‌بخش دست یابد، ولی خودش همچنان به وصال امید دارد. نهایتاً، او از زنجیرهای عشق و مجنون بودنش گلایه می‌کند و به حالتی از فنا و از خودبی‌خبری اشاره می‌کند که در پی عشق معشوقش دچارش شده است.
می‌روم بر خاک دل پر خون ز توزاد راهم درد روزافزون ز تو
هوش مصنوعی: من به راهی می‌روم که دلام از عشق تو پر از درد و غم است و این درد هر روز بیشتر می‌شود.
در دو عالم نیست کاری با کسمکز همه کس فارغم بیرون ز تو
هوش مصنوعی: در هیچ یک از این دو جهان، هیچ کاری با من نیست، زیرا من از تمام مردم جدا هستم و تنها به تو وابستهام.
تا به کی بر در نهم درانتظارصد هزاران چشم چون گردون ز تو
هوش مصنوعی: تا کی باید در درگاه تو منتظر بمانم، در حالیکه صدها هزار چشم مانند آسمان به تو خیره شدهاند؟
چند ریزم از سر یک یک مژههمچو باران اشک بر هامون ز تو
هوش مصنوعی: چند قطره از سر هر مژهام مانند باران از اشکهام بر دشت تو میریزد.
تو بتاز از ناز شبرنگ جمالتا نتازد اشک من گلگون ز تو
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و ناز خود به جلو میروی تا جایی که اشکهای من به خاطر تو رنگین و غمگین نشوند.
تخت بنهادی میان خون دلتا بگردند اهل دل در خون ز تو
هوش مصنوعی: تو میخواهی که بر دلهای عاشقان سلطنت کنی، پس باید برایشان سختیها و رنجها را تحمل کنی تا آنها هم به خاطر تو در اندوه و غم غوطهور شوند.
می‌فرود آید به جان غمکشمهر نفس صد درد دیگرگون ز تو
هوش مصنوعی: هر لحظه که نفس میکشم، غم تو بر جانم مینشیند و هر بار با آن، دردهای جدیدی به جانم میآید.
گر تو یک درد مرا معجون کنیکی کنم با خاک و خون معجون ز تو
هوش مصنوعی: اگر تو یک درد مرا با درمانی خوش رفع کنی، چگونه میتوانم به خاک و خون آغشتهام بیندازم؟
رحم کن زین بیش زنجیرم مکشزانکه بس زار است این مجنون ز تو
هوش مصنوعی: لطفاً بیشتر از این بر من سخت نگیرید، زیرا حالتم از محبت شما بسیار ناگوار است. من این طور از شما متأثر شدهام که دیگر نتوانم تحمل کنم.
وصل تو هرگز نیابد هیچکسمن طمع چون دارم آن اکنون ز تو
هوش مصنوعی: وصل تو هرگز نصیب هیچ کس نمیشود، چون من به تو امیدوارم و اکنون آن را از تو میطلبم.
لیک کی گردد امیدم منقطعهر دمم صد وعدهٔ موزون ز تو
هوش مصنوعی: اما چگونه میتواند امید من هر لحظه قطع شود، وقتی که تو هر بار وعدههای دلنشینی به من میدهی؟
یک رهم یکرنگ گردان در فناچند گردم همچو بوقلمون ز تو
هوش مصنوعی: من یک راه را دنبال میکنم و در آن ثابتقدم هستم. اما در برابر ناپایداری و تغییر، مانند یک بوقلمون، ممکن است به این طرف و آن طرف بروم.
تا فرید از خویش بی اثبات گشتمحو شد در عالم بیچون ز تو
هوش مصنوعی: وقتی فرید از خود بیخبر شد و خود را در این جهان بیچیزی گم کرد، به تو جلوهگر شد.