غزل شمارهٔ ۷۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف حال و روز عاشقانی می‌پردازد که در عشق بیکران و پنهان خداوند گرفتار شده‌اند. آنها در حالی که به جستجوی عشق می‌پردازند، به نوعی در زندان احساسات و وابستگی‌ها محبوس هستند. عشق الهی برای آنان همچون طوفانی است که در زیر آن، دل‌ها به صورت شبنم باقی مانده‌اند. عاشقان، با وجود شور و شوقی که دارند، از خود و وجودشان ناامید شده‌اند و در این مسیر، هم‌چنان به دنبال حقیقت عشق می‌گردند. شاعر در نهایت به حال عطار اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همچون او، بسیاری در پی عشق به خداوند جا مانده‌اند.
ای جهانی خلق حیران ماندهتو به زیر پرده پنهان مانده
هوش مصنوعی: ای جهان، مردم در حیرت و شگفتی هستند و تو در پس پردهای پنهان ماندهای.
تو به عزت بر دو عالم تاختهما اسیر بند و زندان مانده
هوش مصنوعی: تو با افتخار و اقتدار بر جهانیان تسلط داری، در حالی که ما در قید و بند و محدودیتها گرفتار ماندهایم.
عشق تو طوفان و جان‌ها شبنمیشبنمی در زیر طوفان مانده
هوش مصنوعی: عشق تو مانند طوفانی است که جان‌ها را چون قطرههای ریز باران تحت تأثیر خود قرار میدهد، در حالی که این قطرهها در زیر فشار طوفان باقی مانده‌اند.
تا شده عشق تو در جان معتکفجان ز سودای تو بیجان مانده
هوش مصنوعی: عشق تو در وجودم فراگیر شده و باعث شده که روح من در حال عبادت، از کسالت و بیحالی رنج ببرد.
عاشقان مستغرق تو صد هزاردر سواد این بیابان مانده
هوش مصنوعی: عاشقان غرق در عشق تو، هزاران نفر در تاریکی این بیابان سرگردان مانده‌اند.
جان عاشق با وجود عشق تواز وجود خود پشیمان مانده
هوش مصنوعی: عاشق به خاطر عشق تو از وجود خودش ناخشنود و ناامید شده است.
همچو عطار آتشین‌دل خون‌فشاندر ره تو صد هزاران مانده
هوش مصنوعی: مانند عطار، با قلبی پر از شور و احساس، در راه تو افرادی بسیاری هستند که در عشق به تو جگرشان سوزانده شده و خون میفشانند.