سخنی از رابعه
هوش مصنوعی: در این متن، زو به پرسش یکی درباره یاران پیامبر پاسخ می‌دهد و به عدم توانایی خود در ارائه خبر از آن‌ها اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در تلاش برای درک حقیقت و عشق به خداوند است و نمی‌تواند به راحتی درباره دیگران قضاوت کند. زو بر این نکته تأکید می‌کند که انسان باید خود را بشناسد و از قضاوت درباره دیگران پرهیز کند. او همچنین توصیه می‌کند که انسان باید از تعلقات دنیوی فاصله بگیرد و به سادگی و پاکی زندگی کند.
زو یکی پرسید کای صاحب قبولتو چه می‌گویی ز یاران رسول
هوش مصنوعی: کسی از او پرسید، ای صاحب کرامت، درباره دوستان پیامبر چه نظری داری؟
گفت من از حق نمی‌آیم به سرکی توانم داد از یاران خبر
هوش مصنوعی: گفت من از حقیقت دور نمیشوم، چطور میتوانم از دوستانم خبر بگیرم؟
گرنه در حق جان و دل گم دارمییک نفس پروای مردم دارمی
هوش مصنوعی: اگر نبود که برای جان و دل خود نگران هستم، فقط به لحظهای دیگر به فکر مردم هستم.
آن نه من بودم که در سجده گهیخار در چشمم شکست اندر رهی
هوش مصنوعی: من نبودم که در حال سجده، خار بر چشمم آسیب برساند، این حادثه در مسیری به وقوع پیوست.
بر زمین خونم روان شد از بصرمن ز خون خویش بودم بی‌خبر
هوش مصنوعی: از چشمهای من، خون بر زمین جاری شد و من از درد و رنج خود بی‌خبر بودم.
آنک او را این چنین دردی بودکی دل کار زن و مردی بود
هوش مصنوعی: او این چنین دردی دارد که دلش به کار عشق و محبت مرد و زن مشغول است.
چون نبودم تا که بودم خودشناسدیگری را کی شناسم در قیاس
هوش مصنوعی: زمانی که من در این دنیا حضور نداشتم، نمیتوانم دیگری را که خود را میشناسد بشناسم. در واقع، شناختن دیگران وابسته به شناخت خود من است.
تو درین ره نه خدا و نه رسولدست کوته کن ازین رد و قبول
هوش مصنوعی: در این مسیر نه خدا نزد توست و نه پیامبر، پس خود را از این تأیید و رد درگیر نکن.
تو کفی خاکی درین ره خاک شواز تبرا و تولا پاک شو
هوش مصنوعی: در این مسیر، خود را مانند خاکی ساده قرار بده و از هر گونه ناپاکی و تعصب دوری کن.
چون کفی خاکی سخن از خاک گویجمله را تو پاک دان و پاک گوی
هوش مصنوعی: هر کس که از خاک و ریشههای زمینی صحبت می‌کند، باید همه چیز را خالص و پاک بداند و از آن جنبه صحبت کند.