حکایت مفلسی که عاشق پسر پادشاه شد و بدین گناه او را محکوم به مرگ کردند
هوش مصنوعی: داستان درباره پادشاهی زیبا به نام "ماه وش خورشید فر" است که جوانی به نام یوسف دارد که از نظر زیبایی بینظیر است و همه به او عشق میورزند. توصیفاتی از زیبایی او به تصویر کشیده شده که حتی بیمانند است.
در میان این نابغه، یک درویش فقیر به عشق یوسف دچار عذاب میشود و تمام زندگیاش را صرف محبت به او میکند. این درویش که از عشقش دیوانه شده، در انتظار دیدن یوسف در کوی او نشسته است. در نهایت، در حالی که یوسف به میدان میآید، درویش به شدت تحت تأثیر زیباییاش قرار میگیرد و در عذاب عشقش جان میدهد.
یوسف متوجه حال درویش میشود و در حین اینکه درویش در حال مرگ است، با او ملاقات میکند. در این جا، عشق و فدای درویش نشان داده میشود و در پایان، درویش در وصال یوسف جان میبازد و در عشقش فانی میشود. داستان بر مفهوم عشق و فناء در آن تأکید دارد و نشان میدهد که عشق واقعی میتواند به چه اندازه عمیق و شگفتانگیز باشد.
پادشاهی ماه وش، خورشید فرداشت چون یوسف یکی زیبا پسر
هوش مصنوعی: پادشاهی با جمال و زیبا، مانند خورشید که درخشش دارد، مانند یوسف، پسری خوش سیما و دلرباست.
کس به حسن او پسر هرگز نداشتهیچ خلق آن حشمت و آن عز نداشت
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند زیبایی او را با هیچکس دیگری مقایسه کند؛ هیچکس چنین شکوه و عظمت و عزتی نداشته است.
خاک او بودند دلبندان همهبندهٔ رویش خداوندان همه
هوش مصنوعی: تمامی دلباختگان او از خاک او آفریده شدهاند و همهی بزرگان و خداوندان به زیبایی و چهرهاش وابستهاند.
گر به شب از پرده پیدا آمدیآفتابی نو به صحرا آمدی
هوش مصنوعی: اگر در شب از پرده بیرون بیایی، مانند خورشید نو در صحرا خواهی درخشید.
روی او را وصف کردن روی نیستزانک مه از روی او یک موی نیست
هوش مصنوعی: توصیف چهره او کار سادهای نیست، زیرا هیچ قسمتی از زیباییهای او قابل مقایسه با زیبایی ماه نیست.
گر رسن کردی از آن زلف دو تاهصد هزاران دل فرو رفتی به چاه
زلف دوتاه = گیسوی خم
زلف عالم سوز آن شمع طرازکار کردی برهمه عالم دراز
شمع طراز = شمعی که موم آن از شهر طراز تهیه، بسیار خوب روشن شده و دیر به اتمام میرسد
وصف شست زلف آن یوسف جمالهیچ نتوان گفت در پنجاه سال
هوش مصنوعی: هیچکس نخواهد توانست زیبایی و جذابیت شگفتانگیز زلفهای یوسف را توصیف کند، حتی اگر پنجاه سال زمان داشته باشد.
چشم چون نرگس اگر بر هم زدیآتش اندر جملهٔ عالم زدی
هوش مصنوعی: اگر چشمانت را مانند نرگس ببندی، آنگاه آتش عشق را در همه جهان روشن کردهای.
خندهٔ او چون شکر کردی نثارصد هزاران گل شکفتی بی‌بهار
هوش مصنوعی: خندهٔ او مثل شکر است که بهعنوان هدیه به همه تقدیم میشود و صدها گل بدون فصل و بدون بهار را به bloom وا میدارد.
از دهانش خود نشد معلوم هیچزانک نتوان گفت از معدوم هیچ
هوش مصنوعی: از صحبتهای او چیزی مشخص نمیشود، زیرا نمیتوان از چیزهایی که وجود ندارند صحبت کرد.
چون ز زیر پرده بیرون آمدیهر سر مویش به صد خون آمدی
هوش مصنوعی: وقتی که از زیر پرده خارج شدی، هر رشته موی تو به اندازه صد خون چکیده است.
فتنهٔ جان و جهان بود آن پسرهرچ گویم بیش از آن بود آن پسر
هوش مصنوعی: این پسر به حدی تاثیرگذار و شگفتآور است که هرچه دربارهاش بگویم، باز هم کم گفتهام. او سبب آزردگی جان و جهان است.
چو برون راندی سوی میدان فرسبرهنه بودیش تیغ از پیش و پس
هوش مصنوعی: وقتی که به سوی میدان جنگ رفتی، اسب و تجهیزاتت آماده نبودند و به حالتی ناپخته و بیپناه به جنگ آورده شدی.
هرک سوی آن پسر کردی نگاهبرگرفتندیش در ساعت ز راه
هوش مصنوعی: هر کس به آن پسر نگاه کرد، در آن لحظه دلتنگی او از بین رفت و به سمت او جذب شد.
بود درویشی گدایی بی‌خبربی‌سر و بن شد ز عشق آن پسر
هوش مصنوعی: یک درویش بیخبر و فقیر بود که به عشق آن پسر به شدت دچار تحول شد و همه چیزش را از دست داد.
قسم ازو جز عجز و آشفتن نداشتجانش می‌شد زهرهٔ گفتن نداشت
هوش مصنوعی: قسمت از او فقط ناتوانی و بیقراری به همراه داشت، جانش از گفتن و بیان احساساتش عاجز بود.
چون بیافت آن درد را هم پشت اوعشق و غم درجان و دل می کشت او
هوش مصنوعی: زمانی که آن درد به او رسید، عشق و غم مانند باری سنگین بر دوشش افتاد و جان و دلش را به شدت تحت فشار قرار داد.
روز و شب در کوی او بنشسته بودچشم از خلق جهان بربسته بود
هوش مصنوعی: روز و شب در راه او نشسته بود و چشمش را از مردم و دنیا بسته بود.
هیچ کس محرم نبودش در جهانهمچنان می‌گشت با غم بی‌جنان
هوش مصنوعی: هیچ کس در دنیا نتوانسته بود به عمق دلش پی ببرد و او همچنان با غم و اندوهش تنها و بییار زندگی میکرد.
روز و شب رویی چو زر، اشکی چو سیممنتظر بنشسته بودی دل دو نیم
هوش مصنوعی: روز و شب چهرهای خیرهکننده و درخشان داشتی، اما به خاطر اشکی که همچون نقره بود، در انتظار نشسته بودی و دلت از درد و غم به دو نیم تقسیم شده بود.
زنده زان بودی گدای نا صبورکان پسر گه گاه بگذشتی ز دور
هوش مصنوعی: زندگی به خاطر او است که من مدام در انتظارش هستم، چرا که او گاه به گاه از دور میگذرد.
شاه زاد، از دور چون پیدا شدیجملهٔ بازار پر غوغا شدی
هوش مصنوعی: وقتی شاهزاده از دور ظاهر شدی، تمام بازار پر از شلوغی و هیاهو شد.
در جهان برخاستی صد رستخیزخلق یک سر آمدندی درگریز
هوش مصنوعی: در دنیا صد بار قیام و جنبش بهوجود آمد، اما مردم بهسرعت از آن دور شدند و گریختند.
چاوشان از پیش و از پس می‌شدندهر زمان در خون صد کس می‌شدند
چاوش = پیشروکاروان
بانگ بردا برد می‌رفتی به ماهقرب یک فرسنگ بگرفتی سپاه
بَردابَرد = غوغا، دور شو
چون شنیدی بانگ چاوش آن گداسر بگشتیش و در افتادی ز پا
هوش مصنوعی: زمانی که صدای فراخوان نگهبان را شنیدی، به طوری که شاید به خود بیایی، از شدت شگفتی و ناباوری بر زمین میافتی.
غشیش آوردی و در خون ماندیوز وجود خویش بیرون ماندی
هوش مصنوعی: شما با ظاهری زیبا و فریبنده آمدید، اما در اعماق مشکلات و سختیها ماندید و از حقیقت وجود خود دور شدید.
چشم بایستی در آن دم صد هزارتا برو بگریستی خون زار زار
هوش مصنوعی: در آن لحظه باید چشمانت را به شدت ببندی و آنقدر گریه کنی که انگار صد هزار اشک از چشمانت میریزد.
گاه چون نیلی شدی آن ناتوانگاه خون از زیر او گشتی روان
هوش مصنوعی: گاهی مانند نیل میشوی، و در زمانی دیگر از زیرت خون جاری میشود.
گاه بفسردی ز آهش اشک اوگاه اشکش سوختی از رشک او
هوش مصنوعی: گاهی او به خاطر دلشکستگیهایی که دارد، اشک میریزد و گاهی نیز اشکش به خاطر حسادت دیگران می‌سوزد.
نیم کشته، نیم مرده، نیم جانوز تهی دستی نبودش نیم نان
هوش مصنوعی: نصفه جانش گرفته و در حالت ناتوانی به سر میبرد، و از فقر و بیپولی به قدری دچار مشکل است که حتی نان نیمهای هم ندارد.
این چنین کس را چنین افتاده پستآن چنان شه زاده چون آید به دست
هوش مصنوعی: اینگونه است که کسانی از مقام و منزلت پایین افتادهاند، در حالی که بچههای شاهان و بزرگان چگونه به این وضعیت دچار شدهاند.
نیم ذره سایه بود آن بی‌خبرخواست تا خورشید درگیرد ببر
هوش مصنوعی: نیمذره، که از حقیقت خود خبر ندارد، آرزو میکند که به خورشید نزدیک شود و با آن ارتباط برقرار کند.
می‌شد آن شه زاده روزی با سپاهآن گدا یک نعره زد آن جایگاه
هوش مصنوعی: روزی آن شاهزاده توانست با لشکر خود صدایی بلند بزند و در آن مکان، توجه همه را جلب کند.
زو برآمد نعره و بی‌خویش شدگفت جانم سوخت و عقل از پیش شد
هوش مصنوعی: از دل او فریادی برخاست و به حال بیخود شد. گفت جانم سوخت و عقل و اندیشهام از بین رفت.
چند خواهم سوخت جان خویش ازیننیست صبر و طاقت من بیش ازین
هوش مصنوعی: دیگر نمیتوانم بیشتر از این تحمل کنم، زندگیام را در آتش عشق میسوزانم و از این وضعیت خسته و بیصبرم.
این سخن می‌گفت آن سرگشته مردهر زمان بر سنگ می‌زد سر ز درد
هوش مصنوعی: این مرد گمشده هر بار که به درد و پریشانی دچار می‌شد، سرش را بر سنگ می‌زد و این حرف را می‌زد.
چون بگفت این، گشت زایل هوش اوپس روان شد خون ز چشم و گوش او
هوش مصنوعی: وقتی این را گفت، هوش او از بین رفت و سپس خون از چشم و گوشش جاری شد.
چاوش شه زاده زو آگاه شدعزم غمزش کرد، پیش شاه شد
غمز = بدگویی
گفت بر شه‌زادهٔ تو شهریارعشق آوردست رندی بی‌قرار
هوش مصنوعی: او گفت که برای پسر شاه، شهریار عشق، فردی هنرمند و بی‌قرار آمده است.
شاه از غیرت چنان مدهوش شدکز تف دل مغز او پر جوش شد
هوش مصنوعی: پادشاه از احساس غیرت و شوری که در دلش ایجاد شده بود، به حالت بیهوشی درآمد و این شور و هیجان در وجودش مانند جوشیدن مغز درون دلش نمایان شد.
گفت برخیزید بردارش کشیدپای بسته، سر نگوسارش کشید
هوش مصنوعی: گفت: بلند شوید و او را بردارید. او پایش بسته شده و سرش به زنجیر کشیده شده است.
در زمان رفتند خیل پادشاحلقه‌ای کردند گرد آن گدا
هوش مصنوعی: در زمانی که گروهی از شاهان به سفر رفتند، دور آن درویش حلقهای تشکیل دادند.
پس بسوی دار کردندش کشانبر سر او گشت خلقی خون فشان
هوش مصنوعی: پس او را به سوی دار بردند و مردم به دور او جمع شدند و خونریزی آغاز شد.
نه ز دردش هیچ کس آگاه بودنه کسش آنجا شفاعت خواه بود
هوش مصنوعی: هیچکس از درد او خبر نداشت و هیچکس در آنجا برای او دعا و درخواست شفاعت نمیکرد.
چون به زیر دار آوردش وزیرز آتش حسرت برآمد زو نفیر
هوش مصنوعی: وقتی وزیر او را به زیر دار آورد، از دل او با حسرتی سوزان فریادی برخاست.
گفت مهلم ده ز بهر کردگارتا کنم یک سجده باری زیر دار
هوش مصنوعی: گفت معلم به من کمک کن تا بتوانم یک بار به خاطر خدا سجدهای انجام دهم.
مهل دادش آن وزیر خشم ناکتا نهاد او روی خود بر روی خاک
هوش مصنوعی: وزیر خشمگین به او مهلت داد تا اینکه او صورتش را بر زمین گذاشت.
پس میان سجده گفتا ای الهچون بخواهد کشت شاهم بی‌گناه
هوش مصنوعی: در حین سجده، به خداوند گفت: ای پروردگار، آیا ممکن است که بدون دلیل و بیگناهی، پادشاه من کشته شود؟
پیش از آن کز جان برآیم بی‌خبرروزیم گردان جمال آن پسر
هوش مصنوعی: قبل از آن که از زندگی جدا شوم، روزها را با زیبایی و چهره آن پسر سپری میکنم.
تا ببینم روی او یک بار نیزجان کنم بر روی او ایثار نیز
هوش مصنوعی: میخواهم برای یک بار هم که شده چهرهاش را ببینم و برای او جانم را فدای او کنم.
چون ببینم روی آن شه زاد خوشصد هزار جان توانم داد خوش
هوش مصنوعی: هرگاه که چهرهی زیبای آن شاهزاده را ببینم، دوست دارم هزار جانم را برایش فدا کنم.
پادشاها بنده حاجت خواه تستعاشقست و کشتهٔ این راه تست
هوش مصنوعی: ای پادشا، من غلام شما هستم و به دنبال برآورده کردن خواستههای شما هستم. من عاشق شما هستم و جانم را برای این عشق فدای شما کردهام.
هستم از جان بندهٔ این در هنوزگر شدم عاشق، نیم کافر هنوز
هوش مصنوعی: من هنوز از جان بندهٔ این در هستم و اگر عاشق شدم، هنوز هم کمی کافر هستم.
چون تو حاجت می‌بر آری صد هزارحاجت من کن روا کارم برآر
هوش مصنوعی: هرگاه تو نیاز خود را برآورده کنی، من هم صدها نیاز دارم که امیدوارم به خواستههایم رسیدگی کنی و کارهایم را درست کنی.
چون بخواست این حاجت آن مظلوم راهتیر او آمد مگر بر جایگاه
هوش مصنوعی: وقتی آن مظلوم خواستهاش را بیان کرد، تیر او به هدفش اصابت کرد، مگر اینکه به مکان درست آن نرسید.
چون شنید آن راز او پنهان و زیردرد کردش دل ز درد آن فقیر
هوش مصنوعی: وقتی او راز پنهان و درونی را شنید، دلش از درد آن فقیر به شدت آشفته وغمگین شد.
رفت پیش پادشاه و می‌گریستحال آن دل داده برگفتش که چیست
هوش مصنوعی: او نزد پادشاه رفت و در حالی که گریه میکرد، دل شکستهاش از او پرسید که چه مشکلی دارد.
زاری او در مناجاتش بگفتدر میان سجده حاجاتش بگفت
هوش مصنوعی: در حال سجده و دعا، او ناله و زاری خود را به زبان آورد و نیازهایش را بیان کرد.
شاه را دردی ازو در دل فتادخوش شد و بر عفو کردن دل نهاد
هوش مصنوعی: سلطان در دلش غم و اندوهی احساس کرد، اما این احساس باعث شد تا تصمیم به بخشش و گذشت بگیرد.
شاه حالی گفت آن شه‌زاده راسر مگردان آن ز پا افتاده را
هوش مصنوعی: پادشاه به فرزند شاه گفت: سر خود را بالا نگهدار و کسی را که از پا افتاده است نادیده نگیر.
این زمان برخیز زیر دار شوپیش آن سرگشتهٔ خون‌خوار شو
هوش مصنوعی: حالا بلند شو و زیر درخت برو و به ملاقات آن کسی که به شدت مضطرب و خونریز است، برو.
مستمند خویش را آواز دهبی‌دل تست او، دل او بازده
هوش مصنوعی: هرگز فراموش نکن که برای کسی که به کمک و محبت تو نیاز دارد، باید دل Aleh و احساساتی را که او دارد درک کنی و به او کمک کنی. او ممکن است در درونش به عشق و توجه تو احتیاج داشته باشد، پس بایستی با محبت و توجه به او نزدیک شوی و دلش را شاد کنی.
لطف کن با او که قهر تو کشیدنوش خور با او که زهر تو چشید
هوش مصنوعی: لطفاً با کسی که به خاطر قهر تو ناراحت شده، مهربان باش و با کسی که تلخیهای تو را چشیده، به خوبی رفتار کن.
از رهش برگیر سوی گلشن آرچون بیایی، با خودش پیش من آر
هوش مصنوعی: وقتی به سوی گلستان میآیی، از راه خودت گل یا گیاهی را بیاور و با خودت به سمت من بیاور.
رفت آن شه زادهٔ یوسف جمالتا نشیند با گدایی در وصال
هوش مصنوعی: آن جوان زیبا مانند یوسف رفت، تا اینکه با یک گدا در عشق و وصال بنشیند.
رفت آن خورشید روی آتشینتا شود با ذرهٔ خلوت نشین
هوش مصنوعی: خورشید پرنور و درخشان رفته است تا با ذرات کوچک و خستهٔ خلوت نشین آشتی کند.
رفت آن دریای پر گوهر خوشیتا کند با قطره دست اندرکشی
هوش مصنوعی: دریای پربار شادی و خوشی رفت و حالا فقط یک قطره باقی مانده که در دست میفشارم.
از خوشی این جایگه بر سر زنیدپای برکوبید، دستی برزنید
هوش مصنوعی: از شادی و نشاط به این مکان بیایید، پاهای خود را به زمین بکوبید و دستهای خود را به نشانه خوشحالی بالا ببرید.
آخر آن شه‌زاده زیر دار شدچون قیامت فتنهٔ بیدار شد
هوش مصنوعی: در نهایت، آن جوان noble به دار آویخته شد، همانطور که در روز قیامت، فتنهها و آشوبها بیدار میشوند.
آن گدا را در هلاک افتاده دیدسرنگون بر روی خاک افتاده دید
هوش مصنوعی: مردی را که فقیر و بیچاره بود، دیدم که به شدت در مشکلات و سختیها قرار گرفته و بر روی زمین افتاده است.
خاک از خون دو چشمش گل شدهعالمی پر حسرتش حاصل شده
هوش مصنوعی: از اشکهای دو چشمانش خاک به گل تبدیل شده و دنیایی پر از حسرت را به وجود آورده است.
محو گشته، گم شده، ناچیز همزین بتر چه بود دگر، آن نیز هم
هوش مصنوعی: گم شده و ناچیز شدهام، اما از این حالت هم چیز دیگری بدتر وجود ندارد.
چون چنان دید آن به خون افتاده راآب در چشم آمد آن شه‌زاده را
هوش مصنوعی: وقتی آن شاهزاده، جوانی را که به خون غلتیده بود دید، اشک در چشمانش جمع شد.
خواست تا پنهان کند اشک از سپاهبر نمی‌آمد مگر با اشک شاه
هوش مصنوعی: او تلاش کرد تا اشکهایش را از دیدههای سپاه مخفی کند، ولی نمیتوانست جز با اشکهای شاه این کار را انجام دهد.
اشک چون باران روان کرد آن زمانگشت حاصل صد جهان درد آن زمان
هوش مصنوعی: در آن زمان که اشکها مانند باران سرازیر شدند، دردهای زیادی در وجود انسان به ثمر نشسته و سرشار از احساسات و رنجها گشت.
هرک او در عشق صادق آمدستبر سرش معشوق عاشق آمدست
هوش مصنوعی: هر کسی که در عشق صادق و راستین باشد، معشوق او نیز با شور و عشق به سراغش میآید.
گر به صدق عشق پیش آید تراعاشقت معشوق خویش آید ترا
هوش مصنوعی: اگر با صداقت و sincerity به عشق روی بیاوری، محبوب تو به طور طبیعی به سمت تو خواهد آمد و تو را عاشق خود خواهد دید.
عاقبت شه‌زاده خورشید فشاز سر لطف آن گدا را خواند خوش
هوش مصنوعی: در پایان، فرزند شاه خورشید به خاطر لطف خود، آن گدا را با مهربانی دعوت به حضور کرد.
آن گدا آواز او نشنیده بودلیک بسیاری ز دورش دیده بود
هوش مصنوعی: یک گدا آواز او را نشنیده بود، اما از دور بسیاری را مشاهده کرده بود.
چون گدا برداشت روی از خاک راهدر برابر دید روی پادشاه
هوش مصنوعی: زمانی که یک گدا از خاک زمین روی خود را برداشت، در مقابلش چهرهی پادشاه نمایان شد.
آتش سوزنده با دریای آبگرچه می‌سوزد، نیارد هیچ تاب
هوش مصنوعی: آتش که می‌سوزد، هرچند در برابر دریای آب قرار بگیرد، نمیتواند آن را تحمل کند و از بین میرود.
بود آن درویش بی‌دل آتشیقربتش افتاد با دریا خوشی
هوش مصنوعی: آن درویش بی‌دل به شدت به عشق معشوقش مبتلا شده و این عشق او را به وجد آورده است، گویی که با دریا در حال خوشی و شادابی است.
جان به لب آورد، گفت ای شهریارچون چنینم می‌توانی کشت زار
هوش مصنوعی: جانم به لب رسیده است، ای پادشاه، آیا می‌توانی مانند گیاهی که در زمین کاشته شده از من بگذری؟
حاجت این لشگر گُربُز نبوداین بگفت و گوییی هرگز نبود
گُربُز = چالاک، گرگی که خود را به لباس بز جلوه دهد
نعره‌ای زد، جان ببخشید و بمردهمچو شمعی باز خندید و بمرد
هوش مصنوعی: او فریادی کشید، جان خود را به دیگران عطا کرد و همانند شمعی که به تدریج می‌سوزد، باز هم لبخند زد و جان داد.
چون وصال دلبرش معلوم گشتفانی مطلق شد و معدوم گشت
هوش مصنوعی: زمانی که معشوقش در دسترس و نزدیکیاش قرار گرفت، او تمام تعلقات و وجود مادی خود را از دست داد و به طور کامل از بین رفت.
سالکان دانند در میدان دردتا فنای عشق با مردان چه کرد
هوش مصنوعی: راهیان حق میدانند که در دنیای درد و رنج، فنا و از خود گذشتگی به خاطر عشق با انسانهای بزرگ چه تأثیری دارد.
ای وجودت با عدم آمیختهلذت تو با عدم آمیخته
هوش مصنوعی: وجود تو به طور عجیبی با نبودن پیوند خورده است و لذت تو نیز با عدم درهم تنیده شده است.
تا نیاری مدتی زیر و زبرکی توانی یافت ز آسایش خبر
هوش مصنوعی: اگر مدتی صبر نکنی و دچار ناملایمات نشوی، هرگز نخواهی توانست طعم آسایش را بچشی.
دست بگشاده چو برقی جسته‌ایوز خَلاشه پیش ورغی بسته‌ای
خلاشه = خار و خاشاک . ورغ = سد
این چه کارتست مردانه درآیعقل برهم سوز دیوانه درآی
هوش مصنوعی: ای عقل، تو چه کار جوانمردانهای میکنی که به این حال و روز افتادهای؟ بیا و خودت را نشان بده، این دیوانه هم بسوزاندنت!
گر نخواهی کرد تو این کیمیایک نفس باری بنظاره بیا
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی این جادو را انجام دهی، حداقل یک لحظه به تماشا بیا.
چند اندیشی چو من بی‌خویش شویک نفس در خویش پیش اندیش شو
هوش مصنوعی: مدتی فکر کردن را کنار بگذار و به جای آن، کمی در آرامش درون خود را جستجو کن.
تا دمی آخر به درویشی رسیدر کمال ذوق بی‌خویشی رسی
هوش مصنوعی: به مدت زمانی که به درویشی دست پیدا کنی، باید با لذت و بیهیچ تعلقی به خودت برسی.
من که نه من مانده‌ام نه غیر منبرتر است از عقل شر و خیر من
هوش مصنوعی: در حالتی هستم که نه به تمام وجود خودم دسترسی دارم و نه چیزی بیرون از من برتری دارد که بتواند عقل من را تحت تأثیر قرار دهد، چه خوب و چه بد.
گم شدم در خویشتن یک بارگیچارهٔ من نیست جز بیچارگی
هوش مصنوعی: در خودم گم شدهام و هیچ راهی برای نجات ندارم جز اینکه احساس درماندگی کنم.
آفتاب فقر چون بر من بتافتهر دو عالم هم ز یک روزن بتافت
هوش مصنوعی: زمانی که فقر به من حمله کرد، تمام نعمتها و زیباییهای دنیا نیز از یک نقطه به من نتابیدند.
من چو دیدم پرتو آن آفتابمن بماندم باز شد آبی به آب
هوش مصنوعی: وقتی که روشنایی آن خورشید را دیدم، تنها ماندم و در پی آن آب به آب دریا باز شد.
هرچ گاهی بردم و گه باختمجمله در آب سیاه انداختم
هوش مصنوعی: هر بار که چیزی را به دست آوردم و گاهی هم از دست دادم، همه آن را در دل خودم پنهان کردم.
محو گشتم، گم شدم، هیچم نماندسایه ماندم ذرهٔ پیچم نماند
هوش مصنوعی: در این حالت، من به طور کامل محو و ناپدید شدم به طوری که هیچ اثری از من باقی نمانده است؛ حتی سایهام هم از بین رفته و فقط ذرهای کوچک از من باقی مانده است.
قطره بودم، گم شدم در بحر رازمی‌نیابم این زمان آن قطره باز
هوش مصنوعی: من همچون یک قطره آب بودم که در دریا گم شدم و اینک در جستجوی رازها هستم، اما نمیتوانم خود را پیدا کنم.
گرچه گم گشتن نه کار هر کسیستدر فنا گم گشتم و چون من بسیست
هوش مصنوعی: اگرچه گم شدن در مسیر نابودی کار هر کسی نیست، اما من گم شدهام و مثل من افراد زیادی وجود دارند.
کیست در عالم ز ماهی تا به ماهکو نخواهد گشت گم این جایگاه
هوش مصنوعی: کیست در این دنیا که از ماه تا ماه گم نشود و به جایگاهی برسد؟