(۳) حکایت دیوانه به شهر مصر
هوش مصنوعی: این شعر درباره عاشق و معنای عشق سخن می‌گوید. شاعر به بیان حالت‌های عاشقانه و درد و رنج ناشی از عشق پرداخته است. او می‌گوید که شوریدگی و غم عاشق طبیعی است و این سوز و سختی در زندگی عاشق وجود دارد. عشق مانند شمعی است که در آتش جدایی می‌سوزد و بدون این سوز، عاشق نمی‌تواند نور و روشنی زندگی را تجربه کند. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که اگر معشوق به عاشق توجه کند، روح او به آرامش می‌رسد و مانند پرگار در حرکت خواهد بود.
بشهر مصر در شوریدهٔ‌ای بودکه در عین الیقینش دیده‌ای بود
هوش مصنوعی: در شهر مصر، فردی شگفتزده و سرگشته بود که با وجود یقین و آگاهیاش، چیزی را مشاهده کرده بود.
چنین گفت او که هر شوریدهٔ راهکه میرد از غم معشوق ناگاه
هوش مصنوعی: او می‌گوید هر شخصی که در مسیر عشق دچار شوری و بیقراری شده و ناگهان از غم معشوقش میمیرد.
عجب نیست آن، عجب اینست کین سوزگذارد عاشقی در زندگی روز
هوش مصنوعی: جالب نیست که انسان دچار احساسی عمیق و سوز در عشق شود؛ بلکه شگفتی در این است که این احساس و سوز به زندگی روزمره او راه پیدا کند.
اگر عاشق بماند زنده روزیبوَد چون شمع در اشکی و سوزی
هوش مصنوعی: اگر کسی در عشق باقی بماند، روزی مانند شمعی خواهد بود که در اشک می‌سوزد و دچار درد و رنج میشود.
نگیرد کار عاشق روشنائیمگر چون شمع سوزد در جدائی
هوش مصنوعی: عاشق تنها زمانی نور و روشنایی را احساس می‌کند که مانند شمعی در آتش جدایی بسوزد.
چوسوز عاشق از صد شمع بیشستچو شمعش روشنی از شمع خویشست
هوش مصنوعی: عاشق مانند شعلهای است که از نور صد شمع بیشتر میدرخشد، اما روشنی او تنها به خاطر شعلهی وجود خود اوست.
اگر معشوق یابد عاشق زارروان گردد بسر مانند پرگار
هوش مصنوعی: اگر معشوق عاشق را به خود نزدیک کند، عاشق بسیار شاد و سرزنده خواهد شد، مثل پرگاری که دور خودش میچرخد و زندگیاش را رنگین می‌کند.