(۶) حکایت یوسف همدانی علیه الرحمة
هوش مصنوعی: در این شعر، شمع دل‌افروز (نماد عشق و روشنی) به یوسف همدان اشاره دارد و به او می‌گوید که زلیخا (زن عاشقش) از غم و بی‌یار ماندن در رنج است. زلیخا به خاطر بی‌توجهی یوسف بیمار شده و دلش پر از ناراحتی است. او از یوسف می‌خواهد که دل زلیخا را برگرداند، ولی یوسف با قاطعیت پاسخ می‌دهد که هرگز دل او را نبرده و از دلبری و عشق هیچ آگاهی ندارد. او بیان می‌کند که حتی در طول بیست سال گذشته هم دلش گم نشده و از این‌که کسی بتواند دل او را بدزدد، ناممکن است. در نهایت، یوسف تأکید می‌کند که ارتباط و دلبستگیش به زلیخا وجود نداشته است.
چنین گفته‌ست آن شمع دل‌فروزهمه دان یوسف همدان یکی روز
هوش مصنوعی: آن شمعی که دل را روشن می‌کند، گفته است: یوسف همدان، که همه چیز را میداند، در یک روز.
که یوسف را چنین گفتند احرارکه ای کرده زلیخا را دل‌افگار
هوش مصنوعی: احرار به یوسف گفتند که تو چه کردهای که زلیخا دلش پیش تو افتاده و تحت تأثیر قرار گرفته است.
زنی شد عاجز و بی‌یار ماندهز بی‌تیماریت بیمار مانده
هوش مصنوعی: زنی به تنهایی و بیپناهی دچار مشکل شده و از عشق و محبت تو بینصیب مانده، به همین خاطر حالش ناخوش و بیمار است.
ببردی دل ازو در زندگانیاگر بازش دهی دل، می‌توانی
هوش مصنوعی: اگر در زندگی دل کسی را بربایی، اگر بخواهی می‌توانی دوباره دل او را پس بدهی.
چنین گفت آنگهی یوسف که هرگزنبردم من دل آن پیر‌ِ عاجز
هوش مصنوعی: یوسف می‌گوید که من هرگز دل آن پیر ضعیف را نازک نکردم و از او آزرده خاطر نشدم.
نه از دل بردن‌ِ او هستم آگاهنه هم جُستم به‌قصد دلبری راه
هوش مصنوعی: نه از حالتی که او دارد خبر دارم و نه بهدلیل زیباییاش به دنبال جلب توجه او هستم.
مرا نه با دل او کار بوده‌ستنه در من هرگز این پندار بوده‌ست
هوش مصنوعی: من هیچگاه با دل او ارتباطی نداشتهام و هرگز چنین تصوری در من وجود نداشته است.
مرا گویی که اکنون بیست سال استکه دل گُم کرده‌ام این خود محال است
هوش مصنوعی: به من میگویی که بیست سال است دلباختهام و عشق را گم کرده‌ام، اما این موضوع غیرممکن است.
کسی کاو از دل خود نیست آگاهچگونه در دل‌ِ دیگر بَرَد راه؟
هوش مصنوعی: کسی که خود را نمیشناسد و از دل خود آگاهی ندارد، چگونه میتواند دل دیگری را درک کند و به درون آن نفوذ کند؟