(۲) حکایت شیخ و مرغ همای
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی نقد دنیا و پوچی آن صحبت می‌کند. شاعر به تصویری از شیخی می‌پردازد که با دیدن بره‌ای در حال فرار از واقعیت، به او می‌گوید که چرا به اینجا آمده‌است. او تأکید می‌کند که انسان‌ها با تلاش‌هایشان در نهایت به هیچ می‌رسند و زندگی را به مانند سایه‌ای می‌بیند که نابود شدنی است. در اینجا، زندگی و دنیا به مثابه سرابی جلوه می‌کنند و شاعر به بی‌پایانی و بی‌ارزشی آن اشاره می‌کند. او همچنین به این نکته می‌پردازد که خوشبختی در این دنیا ممکن نیست و در نهایت هر چیزی که می‌بینیم، فقط یک خواب و توهم است.
مگر می‌رفت شیخی کاردیدهبره در دید طاقی برکشیده
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که یک شخص با تجربه و عالم، گوسفندی را در کمال آرامش به زیر سقفی که به خوبی ساخته و تزیین شده است، ببرد؟
همائی کرده از کج بر سر اوبگسترده ز هم بال و پر او
هوش مصنوعی: پرندهای با بالها و پرهای گسترده و زیبا بر سر او نشسته است.
زبان بگشاد و گفت ای مرغ ناسازتو بی شرمک بدینجا آمدی باز
هوش مصنوعی: زبانش را باز کرد و گفت: ای پرندهای که به هیچ چیز سازگار نیستی، تو بیشرم به اینجا بازگشتی.
بهر یک چند بگشائی پری تونشینی پس بقصر دیگری تو
هوش مصنوعی: به مدت مشخصی برای کسی کاری انجام میدهی و پس از آن به سراغ فرد یا موضوع دیگری میروی.
نیاید از تو کس را سایه داریکه نا پایندگی سرمایه داری
هوش مصنوعی: هیچ کس از تو نصیبی نمیبرد، چون تو مال و ثروتت پایدار نیست.
اگر پایندگی بودی جهان راهویدائی نبودی عقل و جان را
هوش مصنوعی: اگر جاودانگی وجود داشت، در آن صورت عقل و جان هیچگاه نمیتوانستند به عمق واقعیات و جلوههای جهان پی ببرند.
همه دنیا سرابی می‌نمایدجهانی ملک خوابی می‌نماید
هوش مصنوعی: تمام جهان مانند یک سراب به نظر میرسد و گویی یک دنیای خوابآلود وجود دارد.
خرت در گِل ازان سخت اوفتادستکه در تعبیر خر بخت اوفتادست
هوش مصنوعی: خر بر اثر بدشانسی و سرنوشت نامساعدش در گل فرو رفته و به همین دلیل به سختی در حال حرکت است.
چو خر باشد کسی را بخت اینجابلاشک کار باشد سخت اینجا
هوش مصنوعی: اگر کسی در زندگیاش بدشانس باشد، بدون شک کارش در اینجا بسیار دشوار خواهد بود.
اگر غربال پندار خود از آببرآری عالمی بینی همه خواب
هوش مصنوعی: اگر ذهن خود را از تفکرات نادرست پاک کنی، میتوانی دنیایی از واقعیتها و حقیقتها را ببینی که دیگران در خواب غفلتاند.