بخش ۶ - حکایت گفتن بلبل و عتاب کردن باغبان و عذر خواستن گل
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات عاشقانه و درد جدایی از محبوبش می‌پردازد. او در تاریکی شب به یاد لبان یار خود، بی‌قرار است و با باغبان صحبت می‌کند که لحظه‌ای را که یارش در کنارش است، طلب می‌کند. شاعر به عشق و فراق خود اشاره می‌کند و از وضعیت غمگین خود در نبود محبوبش می‌نویسند. او از خطرات زندگی و ناپایداری عشق می‌ترسد و آرزو دارد که روزگارش با وصل محبوبش روشن باشد نه با هجران. در نهایت، او به ناگهانی رویدادها و ناپایداری زندگی اشاره می‌کند و از سرنوشت خود در عشق نگران است.
شبی دور از لب و دندان اغیاربه دندان می‌گزیدم من لب یار
هوش مصنوعی: شبی دور از محبوبم، به جای او به دندان گیر میکردم لب دیگران.
درآمد باغبان با گل همی‌گفتبگو تا خود که بود امشب ترا جفت
هوش مصنوعی: باغبان با گل صحبت می‌کند و میگوید: بگو که امشب همراه تو چه کسی خواهد بود؟
نقاب از روی خوبت که کشیده است؟لب و لعلت به دندان که گزیده است؟
هوش مصنوعی: کیست که زیبایی تو را پنهان کرده است؟ آیا آن لب و لعل شیرینت را کسی چشیده است؟
دم باد صبا خوردی شکفتیبه دست هر کس و ناکس بیفتی
هوش مصنوعی: وقتی نسیم صبحگاهی به تو وزید، شکوفا شدی و اکنون ممکن است در دست هر کسی بیفتی.
لبانم نیم شب تا روز تر کردنسیم آمد دهانم پر ز زر کرد
هوش مصنوعی: نسیم شب تا به صبح لبانم را تر کرد و وقتی صبح شد، دهانم پر از طلا شد.
دهانم خون بلبل می‌مکیده استاز آن خون قطره‌ای بر لب چکیده است
هوش مصنوعی: لبهایم خونی را که بلبل جاری کرده، میمکید و از آن خون، قطره‌ای بر لبهایم رسیده است.
مکن عهد و وفا‌داری فراموشبیا چون جان شیرینم در آغوش
هوش مصنوعی: روابط و وعدههای خود را فراموش نکن و به یاد داشته باش که من همچون جان شیرینم به تو وابستهام و نیازمند محبت و حضور تو هستم.
ترا چون من هزاران بنده باشدکه سر در پای تو افکنده باشد
هوش مصنوعی: در دنیا افرادی زیادی هستند که مانند من عاشق و مطیع تو هستند و خود را به پای تو میاندازند.
مرا چون تو به عالم هیچ کس نیستشکیبم از وصالت یک نفس نیست
هوش مصنوعی: هیچ کس در دنیا مانند تو برای من وجود ندارد و صبرم برای دیدن تو حتی به اندازه یک لحظه هم نیست.
ترا بهتر ز من عاشق هزار استمرا بی روی خوبت کار زار است
هوش مصنوعی: عشاق بسیار زیادی هستند که از من به تو علاقهمندترند، ولی برای من بدون دیدن روی زیبایت، زندگی سخت و دشوار است.
لبانم خشک و چشمم اشگبارانزمین خشک را جان است باران
هوش مصنوعی: لبهای من خشک شده و چشمانم پر از اشک است. زمین خشک به باران نیاز دارد تا جان بگیرد.
همی ترسم ازین دوران گردونکه دون را نیک کرده نیک را دون
هوش مصنوعی: من از این دورهی زمانه میترسم که بر افراد نیکو، قدر و مقام نیکو قائل نمیشود و بر افرادی که ارزش کمتری دارند، امتیاز و احترام بیشتری داده میشود.
به یک گردش که گرد خود بگرددنظام کار نیک و بد بگردد
هوش مصنوعی: با یک چرخش که دور خود بزند، نظم و ترتیب کارهای خوب و بد تغییر می‌کند.
ترا در کورهٔ آتش بسوزدمرا آتش به دل در بر فروزد
هوش مصنوعی: من آرزو دارم که تو در آتش بسوزی، در حالی که آتش عشق در دل من شعلهور است.
ترا باد خزان پژمرده داردمرا هجران تو افسرده دارد
هوش مصنوعی: تو را باد خزان پژمرده و ناتوان کرده، و جدایی تو مرا هم غمگین و اندوهگین کرده است.
مبادا روز ما را روشناییشب وصل ترا روز جدایی
هوش مصنوعی: مبادا که روز وصال تو برای ما به روشنی تبدیل شود، چرا که این روز، همان روز جدایی ما خواهد بود.
مبادا بی وصالت روز ما خوشکه از هجران تو باشم بر آتش
هوش مصنوعی: مبادا روزی خوشی و شادی به من دست دهد در حالی که از دوری تو رنج میکشم و قلبم در آتش میسوزد.
مبادا بی وصالت زندگانیکه تو هستی مراد جاودانی
هوش مصنوعی: مراقب باش که زندگی بدون تو به درد نمیخورد، چون تو تنها آرزوی جاودانه منی.
درین اندیشه بودند تا سحرگاهنبودند از قضا آگه که ناگاه
هوش مصنوعی: آنها تا سحر در فکر و خیال بودند و ناگهان به طور ناخواسته از چیزی آگاه شدند.