بخش ۷ - در فضیلت امیرالمؤمنین حسن علیه السلام
هوش مصنوعی: این متن درباره امام حسن (ع) و صفات برجسته اوست. به توصیف حسن روح و زیبایی‌های او پرداخته شده است، از جمله جود و علم، حلم و لطف، که او را به عنوان یک شخصیت ممتاز معرفی می‌کند. در این اشعار به نورانی بودن چهره و موهای او اشاره می‌شود و همچنین به حسرت‌هایی که بر دل او نشسته و زخم‌هایی که بر روحش اثر گذاشته، مخصوصاً در برابر ظلم و ستمی که به او و خاندانش روا شده است. امام حسن نماد عشق و فداکاری است و به زیبایی‌های او و رنج‌هایش پرداخته شده است.
امامی کو امامت را حسن بودحسن آمد که جمله حسن ظن بود
هوش مصنوعی: امامتی که به زیبایی و نیکی شناخته می‌شود، نتیجهاش این است که همه به خوبیهای او ایمان دارند و او را با حسنظن مینگرند.
همه حسن و همه خلق و همه حلمهمه لطف و همه جود و همه علم
هوش مصنوعی: تمام زیباییها، نیکویها و ویژگیهای پسندیده، از جمله صبر، بخشش، کرم و دانش در او جمع شده است.
زجودش هفت دریا هشت آمدز شوقش نه فلک در گشت آمد
هوش مصنوعی: به خاطر نماز و عبادت او، هفت دریا خالی شد و از شوق او نه آسمان در حال گردش آمد.
سه نور بس قوی را چارم او بودبرای آن همه چیزش نکو بود
هوش مصنوعی: نورهای بسیار قوی وجود دارد که یکی از آنها نور خودش است و به همین خاطر همه چیزش خوب و نیکوست.
مربع زان سه آمد جوهر اومثلث دو مثنّی در بر او
هوش مصنوعی: مکعب از سه بخش تشکیل شده است و ذات او همچون دوتا خط موازی در کنار او قرار دارد.
چو دو میراث مشکین زان سه تن داشتچو جان در بر ازو با خویشتن داشت
هوش مصنوعی: دو میراث خوشبو از آن سه نفر داشت، مانند جان که با آن از خود بیفراق بود.
دل پر نور او دریای دین بوددو موی او دو شست عنبرین بود
هوش مصنوعی: دل او مملو از نور و ایمان بود و مانند یک دریای عمیق به نظر میرسید. دو موی او نیز مانند دو شاخه عنبر خوشبو و زیبا بود.
چو در دریا فکند آن شست در راهبشست افتاد از ماهیش تا ماه
هوش مصنوعی: زمانی که شست در دریا افتاد، تمام راه را شست و از ماهی تا ماه تغییر کرد.
رخی چون روز و زلفی همچو شب داشتکسی کان هر دو دید الحق عجب داشت
هوش مصنوعی: کسی چهرهای چون روز و مویی مانند شب داشت که هر کس آنها را دید، به راستی شگفتزده شد.
چو آه از دل برآوردی بغم دردر افتادی شب و روزش بهم در
هوش مصنوعی: وقتی که از دل تو آهی برمیخیزد، غم نیز در تو رسوخ می‌کند و شب و روز تو را در بر میگیرد.
شب از موی سیاهش تیره گشتهز رویش ماه روشن خیره گشته
هوش مصنوعی: شب به خاطر موی سیاه دوست، تاریک شده و ماه از زیبایی چهرهاش مجذوب و شگفتزده است.
لبش قایم مقام حوض کوثرکه بودی چشمهٔ نوش پیمبر
هوش مصنوعی: لب او مانند حوض کوثر است که در آن چشمه نوش پیامبر جاری است.
چنان نوشی بزهر آلوده کردندجگر پر خون دلش پالوده کردند
هوش مصنوعی: به گونهای نوشی را با زهر مسموم کردند که جگرش را که پر از خون بود، آغشته ساخته و تغییر دادند.
ز زهرش چون جگر شد پاره پارهز غصّه گشت خونین سنگ خاره
هوش مصنوعی: از زهر او جگرم پاره پاره شد و به خاطر غصه، سنگ سخت هم خونین گشت.
دل خصمش نشد از خون جگر رنگولی از درد او خون شد دل سنگ
هوش مصنوعی: دل دشمنش به خاطر اشک و درد، رنگ عوض نکرد، اما به دلیل رنج او، دل سنگیاش هم از خون پر شد.