بخش ۵۸ - از سر گرفتن قصه
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ درخواست هدهد، پرنده‌ای نمادین، برای رساندن پیام عشق و ارتباط با سلیمان است. هدهد به سلیمان می‌گوید که باید منصب و مقام را کنار بگذارد و بیشتر به عشق و معنویات توجه کند. او به سلیمان یادآوری می‌کند که برای چه در جستجوی مقام است، در حالی که عشق و ارتباط با خداوند بالاتر از هر جایگاهی است. در نهایت، هدهد تأکید می‌کند که عشق باید در جهان طنین انداز شود و قلوب را تازه کند.
الا ای هدهد زرّین پر عشقتویی نامه برو نام آور عشق
هوش مصنوعی: ای هدهد زری، تو پیامآور عشق هستی. تو در این مسیر عشق، به عنوان نشانهای از عشق واقعی شناخته میشوی.
ببر این نامه و عزم سبا کنولی افسر بنه منصب رها کن
هوش مصنوعی: این نامه را ببر و عزم سفر به سبا کن، اما از مقام و مقامخواهی دست بردار.
چه میگویم سلیمانی چو برخاستاگر منصب کنی آید ترا راست
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه باید بگویم وقتی سلیمان برمیخیزد، اما اگر به مقام و جایگاه دست یابی، او نیز بهراحتی به سمت تو خواهد آمد.
سلیمانت طلب داشت از جهانیکه تو غایب شدی از وی زمانی
هوش مصنوعی: سلیمان، که نماد قدرت و حکمت است، از جهانی که تو در آن غایب شدهای، درخواست و خواستهای دارد. به نوعی، به این معناست که او نیاز و آرزویی دارد که به خاطر غیبت تو از آن دنیا برآورده نشده است.
چو تو در پرده چندین جاه داریچرا پیوسته سر در راه داری
هوش مصنوعی: چرا با وجود آنکه این همه مقام و موقعیت داری، همواره در تلاش برای جلب توجه و حضور هستی؟
تویی جبریل هم بر فرش ادریسچرا پیکی کنی در عرش بلقیس
هوش مصنوعی: تو ای فرشته بزرگ، چرا بر زمین فرش ادریس مینشینی و پیام میفرستی به بلقیس در عرش؟
اگر پیکی، چو جبریل امین شوبیک دم زاسمان سوی زمین شو
هوش مصنوعی: اگر پیامبری مانند جبرئیل باشی، در یک لحظه میتوانی از آسمان به زمین بیایی.
فلک از عشق پر آوازه گردانجهان از نامهٔ گل تازه گردان
هوش مصنوعی: آسمان را به عشق به صدا درآور و جهان را به تازگی و زیبایی گل زیبا کن.