شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که او را از درگاه خود نراند و در این راه سردرگم و بیمدد نگذارد. او میداند که به درستی در این مسیر عمل نکرده است و از خدا میخواهد که در این باره او را مورد داوری قرار ندهد یا حداقل به حسابش نرسد.
یا رب ما را راندهٔ درگاه مکنحیران و فروماندهٔ این راه مکن
هوش مصنوعی: خدایا، ما را از درگاه خود طرد نکن و در این مسیر سرگردان و بدون راهنما نگذار.
دانم که دمی چنانکه باید نزدیمخواهی تو کنون حساب کن خواه مکن
هوش مصنوعی: میدانم که به اندازه کافی از لحظههای خوب استفاده نکردیم، حالا تو خودت تصمیم بگیر که میخواهی به این موضوع فکر کنی یا نه.