شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست کمک و یاری میکند. او میگوید اگر خداوند رحمت و لطفش را از او بگیرد، هرگز نمیتواند از احساس ناامیدی و تاریکی رها شود. به عبارتی، شاعر به نیاز خود به حمایت الهی تأکید میکند و این وابستگی را بیان مینماید.
یا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویشخط برگنهم کش از نکوکاری خویش
هوش مصنوعی: خدایا، به من کمک کن تا از یاری خودت بهرهمند شوم و از خوبیها و نیکوکاریهایت بهره بگیرم.
گر برگیری دستِ کرم از سر منهرگز نرهم ز سر نگونساری خویش
هوش مصنوعی: اگر دست لطف و کرمت را از من برداری، هرگز از ناامیدی و یأس خویش خلاص نخواهم شد.