تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۰۲

یا رب! برهان زنفس دشمن صفتمره بیرون ده زین تن گلخن صفتم
دل خستگیم نگر که بس خسته دلممردانگیم ده که بسی زن صفتم