شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی سختی‌ها و مصائب زندگی است. شاعر به دنبال کسی می‌گردد که بتواند دردها و عواقب روزگار را تحمل کند. او احساس ننگ و شرمساری می‌کند و از مردان بی‌گناه می‌خواهد که بار این درد را بر دوش بکشند. به طور کلی، شعر بیانگر احساس ناچاری و فشاری است که شاعر در زندگی تجربه می‌کند.
کو دل که بلای روزگارِ تو کشدکو جان که عقوبتِ شمارِ تو کشد
هوش مصنوعی: کسی را پیدا کن که سختی‌ها و مشکلات زندگی تو را تحمل کند و کسی که عذاب و درد و رنج تو را بر دوش بکشد.
من ننگِ زنان مستحاضه شدهامکو گردنِ امردان که بارِ تو کشد
هوش مصنوعی: من به گونهای شدم که به ننگ زنان حائض دچار شدهام، زیرا گردن جوانان زیبا را برای تحمل بار عشق تو انتخاب کردهام.