شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر تاکید می‌کند که مرگ او نه به دلیل تعلق به دنیاهای مادی (بتری و بهی) است و نه به خاطر وابستگی به آغاز یا پایان زندگی (مبتدی و منتهی) اتفاق می‌افتد. او اشاره دارد که در برابر عشق و زیبایی جهان، دست خالی می‌میرد و این وضعیت او را از هر دو جهان دور می‌کند.
نه در بتری نه در بهی میمیرمنه مبتدی ونه منتهی میمیرم
هوش مصنوعی: من نه در زیباییهای ظاهری میمیرم، نه در ناپایداریهای ابتدایی و نه به خاطر پایانها؛ بلکه زندگیام به گونهای است که در هیچ یک از این حالتها خلاصه نمیشود.
در من نگر،ای هر دو جهان خاکِ درتکز هر دوجهان، دست تهی میمیرم
هوش مصنوعی: به من نگاه کن، ای کسی که جهان در دستان توست. من از هر دو جهان چیزی ندارم و از بیچیزی میمیرم.