تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۶

آن حسن که در پردهٔ غیبست نهانوز پرتو اوست حسن در هر دو جهان
یک ذرّه اگر شود از آن حسن عیانظاهر گردد صد آفتاب از یک جان