تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۲

تا هست ز انگشت تو مه را راهیمیبشکافد ماه فلک، هر ماهی
تا روز قیامت که درآید از پایدستش گیرد چون تو شفاعت خواهی