شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از شخصیتی بزرگ و دانا اشاره دارد که فضل و علم او همچون گوهری ارزشمند و دریایی بی‌پایان است. نویسنده به عظمت و برتری این شخص نسبت به دیگران، حتی در میان آسمان‌ها و بهشت‌ها، اشاره می‌کند و او را پیشرو در راه هدایت و معصومیت می‌داند.
ای گوهر کانِ فضل و دریای علوموز رای تو دُرِّ دُرجِ گردون منظوم
هوش مصنوعی: ای گوهر باارزش و دریای عظیم دانش، نظر تو مانند مرواریدی درخشان در آسمان منظومهای است.
بر هفت فلک ندید و در هشت بهشتنُه چرخ، چو تو، پیشروِ ده معصوم
هوش مصنوعی: در آسمانهای هفتگانه و بهشتهای هشتگانه، چون تو، هیچ کس دیگری به اندازه تو پیشرو و سرآمد نیست.