شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی فردی است که در مسیر راهنمایی به دنبال حقیقت است و به مدت چهل سال با نگاهی دیوانهوار به این مسیر مینگرد. بعد از گذشت این چهل سال، او درک عمیقتری از زندگی مییابد و نور روشنی را میبیند که از هر ذرهای در جهان میتابد.
هر جان که به راه رهنمون مینگردچل سال به دیدهٔ جنون مینگرد
هوش مصنوعی: هر شخصی که به راه هدایت و رهبری نگاه میکند، مانند کسی است که سالها با چشمان مجنون و دیوانه به آن مینگرد.
چون چل بگذشت آفتابی بیندکز روزن هر ذرّه برون مینگرد
هوش مصنوعی: وقتی که روز به پایان میرسد، انسان میتواند نور خورشید را ببیند که از هر گوشه و شکاف بیرون میآید و به دنیای بیرون نگاهی میاندازد.